nədir?!...Vicdan əzabımı?!...Oqtay, illər keçdi o haisənin üzərindən...
-Fuad, istəyir lap əsrlər keçsin....Mən o lənətə gəlmiş yalanıma görə bac-qardaşımı itirmişəm...Bu yük, bu vicdan məni rahat buraxmayacaq!...
-O zaman?!...
-Humay...O, mənə yaşamağa güc verir...
-Bir dəqiqə!....Oqtay, sənin bu qərarında Humayın rolu böyükdür, hə?!..
-Humay 10 ildə mənə ayaqda qalmağıma kömək edib,Fuad...Əgər o və sən olmasaydınız, mən nə edərdim, bilmirəm...Bəlkə də vəhşiləşmiş olardım...10 il əvvəl Humayın şəkli ilə sən qarşıma çıxmasaydınız, mən mən olmazdım bəlkə də...
Fuadın gözləri yaşarmışdı.Oqtaya baxanda onun da gözlərinin dolduğunu gördü.
-Ağlama, balaca qardaşım, ağlama...
-10 il əvvəl də mənə elə demişdin,Oqtay...
Fuadla Oqtay bir-birlərinə möhkəm sarıldılar...
* * *
Rafiq dirsəklərini dizlərinin üstünə qoyub fikirləşirdi.Tez-tez Qədirə baxırdı.Qədir gözlərini yumub kürəyini arxaya söykəmişdi.
-Qədir, istirahətin nə vaxtıdır, nə də yeri!...
-Rafiq, mən düşünürəm...
-Nə?!...Düşünürsən?!...Allah eşqinə,Qədir, milləti nə avam bil, nə də özünə güldür!...Snin o "möhtəşəm" planların artıq suya düşüb!...
Qədir son sözlərə gözlərini ayağa qalxdı.Zəhmli addımlarla kabinetdə gəzməyə başladı.
-Qədir, mənə başa sal görüm!...Heçmi şübhələnmədin?!...Oqtayın bizə oynadığı oyunu gec də olsa anladın, amma...
Rafiq bu sözləri təəssüflə deyib ayağa qalxdı.
-Qədir...
Qədir isə gözlərini məchul nöqtədən ayırmırdı.Əllərini cibinə qoyub başını qaldırdı.
-Oqtay...Mən gərək onun 10 il əvvəl dediklərinə inanmalı idim....
10 İL ƏVVƏL...
-Qədir müəllim, sizdən bir şey soruşa bilərəm?!...
Qədir başını qaldrıb qarşısında dayanmış cavan oğlana nəzər saldı.Yaraşıqlı üzündən sərtlik yağan cavan ona kinayəli gülümsündü.
-Eşidirəm,Oqtay...
-Mənə niyə bu qədər güvənirsiniz?!...
-Niyə?!....Xa-xa-xa!...Oqtay, mən sənə heç güvənmirəm....
-Doğrudanmı, Qədir müəllim?!...Amma vaxt gələcək, güvənəcəksiniz və bu sizə çox, amma çox baha başa gələcək!...Əmin olun!..
Oqtay bunları