n görüm!....Daha kimi zorlamısınız?!...
İki nəfər orta yaşlı adam üzü yanmış adama baxıb udqundu.Oqtay onların qollarını stulu arxasına bağlatdırıb hirslə onlara baxırdı.Onlar isə bu adama qorxu ilə baxırdılar.
-Biz...
-Siz nə?!...
Oqtayın getdikcə yüksələn səsi az qalırdı ki, qulaq batırsın.
-Ondan başq aheç kimi...
-Çox gözəl!...Sizi öz əllərimlə öldürməyəcəm, siz özünüz-özünüzün sonunu hazırlayacaqsınız...
Oqtay bunu deyib Əlindəəənki benzin qutusunu cəld onların oturduğu stul ətrafina boşaltdı.Hər ikisinin əlinə alışqan verib gözlərinə baxdı.
-Yalvarıram...
-Yalvarmayın!...O oğlan sizə yalvarmadımı?!...Yalvardımı ki, ona toxunmayasınız?!...Hə ya yox?!...
Oqtayın getdikcə yüksələn səsi hər ikisinin titrəməsinə səbəb oldu.Qorxu dolu baıxşlarını Oqtay zilləyib susurdular.
-Amma siz onun yalvarışlarına məhəl qoymadınız...Zorladınız....Üstəlik bu azmış kimi o birisini də zorlamağa cəhd etdiniz!...Əgər mən gəlib çıxmasaydım, Allah bilirdi , nələr baş verərdi!...Əmin olun ki, sizi böyük məmnuniyyətlə öz əllərimlə gəbərdərdim, amma bunu etmirəm!....
Oqtay bunu deyib oradan çıxdı.Balaca, dar və qaranlıq obyektə baxıb yumruğunu sıxdı. Geriyə baxmadan irəliyə ddoğru addımlamağa başladı.Az sonra partlayış səsi eşidildi....
-Sizə bu da azdır, manyaklar!...
Oqtayı xatirələrdən Humayın səsi ayıltdı.Humay əlini onun üzünə qoyub soruşdu:
-Həyatım, nə oldu sənə?!...
Oqtayın gözlərindəki ağrını görəndə başa düşdü ki, keçmişi xatırlayıb.Onu bərk qucaqlayın başını sinəsinə qoydu.
-Oqtay, nə oldu yenı?!...
-Heç nə, mələyim...Heç nə...
Oqtayın səsi gü-bəa ilə gəldi.Humayın üzünü əlləri arasına aldı.
-Humay, məni burama...
-Mən səni heç vaxt buraxmaram...
-Humayy, nə olub sənə?...Rəngin niyə ağardı birdən?!...
-Bilmirəm,Oqtay...
Humay artıq huşunu itirməyə başlayırdı.Oqtay cəld onu qucağına alıb zala gətirdi.Divana uzandırıb dizlərini döşəməyə qoydu.Əlinin tərsi ilə yanaqlarını sığallayıb gülümsədi.
-Oqtay, nə oldu mənə axı?!...
Oqtay əlini Humayın qarnına