açdı.
Yuxarıdan addım səsləri eşidildi.
-Kimdir səhər-səhər?-Kərim baba deyinə-deyinə aşağı düşdü.-Günay? Nə olub? Humay hanı?
-Şey...Kəeim baba...Humay xanım çıxdı...
-Çıxdı?-Kərim babanın narahat dolu səsində təlaş getdikcə artmağa başladı.-Mən gedib baxıram.
Kərim baba təlaşla evdən çıxdı.Gözlərindəki narahaçılıq bir anlıq yox oldu.Dərindən nəfəs alıb rahatlaşdı.
Humay ən yaxın sirdaşı Nərgizlə qucaqlaşmışdı.
-Gözlərimə inana bilmirəm, Nərgiz.
-A! Niyə?-Nərgiz gizli kinayə ilə soruşdu.
-Heç!...Sadəcə olaraq sənin üçün çox darıxmışdım,bacım.
-Canım mənim, ağlama...
-Nərgiz sənə danışmaq istədiyim o qədər şey var ki...
* * *
Oqtay səhər idmanını edib evə qayıdırdı.Ağır addımlarla evə qalxdı.Liftdən heç vaxt istifadə etməzdi.Xoşlamırdı elə şeyləri.Qapını açarla açıb içəri girdi.Vanna otağına gedib duşu hazır vəziyyətə gətirdi.Əynindəki idman formasını dəyişərək duşa girdi.
Artıq 15 dəqiqədən sonra səhər yeməyini qəbul edirdi.Qulluqçunun hazırladığı yeməkləri o qədər də bəyənmirdi.Özü yemək bişirib yeyərdi.Əyninə tam oturmuş kostyumun pencəyini divanın üstünə buraxmışdı.
Qapının anidən döyülməsi onun təəccübünə səbəb oldu.Qolundakı saata baxdı.Qulluqçunun gəlməsinə hələ çox var idi.Qadın adətən saat 10-a işləmiş gəlirdi.Oqtay belə istəyirdi.
Ayağa qalxıb qapıya tərəf getməyə başladı.Gözlükdən baxdı.Narazılıqla başını yellədib dəstəyi burdu.
-Kərim baba, sizin burada nə işiniz var?
-Danışmalıyıq,-hirslə deyib içəri keçdi.
Kərim babanı zala gətirib soruşdu:
-Eşidirəm, Kərim baba.
-Sən nə etmək fikrindəsən?-narahat dolu səslə soruşdu.
Oqtay onun nə demək istədiyini anlayıb yaxınlaşdı.Əllərini Kəim babanın çiyninə qoyub gözlərinə baxdı.
-Kərim baba, mən Humaya zərər verməyəcəm.Narahat olma!
-Bilirəm,-Kərim babanın gözləri doldu.-Çünki...atanın oğlusan,-deyib ağladı.
Oqtay Kərim babanı qucaqladı. Kərim baba necə dəyişmişdi. İlahi! 65 yaşı olmasına baxmayaraq hələ də gözlərindəki inam qalmışdı.


Oqtay idman meydançasından evə doğru yürüməyə