ə başladı.Binaya yaxınlaşıb əllərini belinə qoydu.
"Humay, bu qədər qürurun heç yeri yoxdur!"
Liftdən istifadə etməyi xoşlamırdı.Pilləkanlarla qalxıb evin qapısına çatdı.Açarlarını işə salıb evə girdi.İdman ayaqqabısını çıxartdı.
Cəld vanna otağına gedin duşu hazır vəziyyətə gətirdi. Yatq otağına gedib qəftəni götürdü.Əynini dəyişib duşa girdi.
15 dəqiqədən sonra mətbəxdə əyləşib səhər yeməyini qəbul edirdi.Qulluqçusunun haızrladığı yeməkləri bəyənmirdi.Əynində kip oturmuş kostyumun pencəyini divanin üstünə buraxmışdı.
Birdən qapının zəngi açlındı.Oqtay cəkd qolundakı saata baxdı.Qulluqçunun gəlməsinə hələ çox var idi.Ayağa qalxıb dəhlizə doğru getdi.Qapıya yaxınlaşaraq gözlükdən baxdı.Gözlərinə inanmadı.Dəstəəyi burub qapını açdı.
-Buyurun,Kərim baba!
-Səninlə danışmalıyam,deyib içəri keçdi.
Oqtay soyuq təbəssümlə gülümsündü.Kərim babanı zala dəvət etdi.
-Buyurun, Kərim baba, eşidirəm sizi!
-Oğlum, mənə adam kimi başa sal görüm! Sən nə etmək fikrindəsən?
-Kərim baba, sizə olub?
-Əgər Humaya zərər verəcək nəsə etsən...-Kərim babanın səsi əsəbindən titrədi.
-Mən Humaya zərər vermək fikrində deyiləm!-kəskin şəkildə onun sözlərini yarımçıq kəsdi.
Kərim baba birdən-birə boşaldı sanki.Oqtya yaxınlaşıb gözlərinə baxdı.
-Bilirəm, Oqtay, bilirəm...Amma səni tanıya bilmirəm...
-Kərim baba, sizə söz verirəm: Mən Humaya zərər vurmayacağam!
-Mən onu demirəm...Sən atanın oğlusan?
-Kərim baba, atam mənim bu vəziyyətə düşməyində əsl səbəbkardır...-Səsinin titrədiyi hiss olundu.
-Çox incidir?-asta səslə soruşdu.
-Onsuz da öyrəşmişəm artıq!
Kərim baba onun üzünü əlləri arasına aldı.Oqtayın bütün bədəni titrəyirdi.
-Düzünü de!
Oqtay üzünü onun əllərindən uzaqlaşdırıb dedi:
-Mən həmişə düzünü demişəm!
Kərim babanın gözlərindən süzülən damlaları görəndə onu bağrına basdı.
-Ağlama...
Oqtay gözlərini yumub Kərim babanı bərk sıxdı.Kərim babanın 65 yaşı olmasına baxmayaraq heç dəyişmııdiyinə bir daha əmin oldu...
* * *
-İlahi!...Humay, sözün əsl mənasında