k edin!-səsini qaldırdı.
-Necə istəyirsiniz,-soyuq səs tonu ilə deyib kabinetdən çıxdı.
Oqtay pilləkanlardan enməyə başladı.
-Oqtay!
Səs gələn tərəfə başını çevirdi.
-Rəsul?-soyuqqanlılıqla təəccübləndi.
-Oqtay, ondan uzaq dur!-Rəsul onunla üzbəüz dayandı.-Eşidirsən? Ondan uzaq dur!!!
-Rəsul, ona etmək istədiyin elani-eşqi mənə niyə deyirsən?
-Oqtay, bu dəqiqə əlimdən bir xəta çıxacaq!!! Rədd ol!!!-deyib hirslə ona baxdı.
-Holdinqi xilas edəcəyəm! İstəsə də, istəməsə də!!!
Oqtayın özünə əmin danışığı Rəsulu qorxutdu.Oqtay ona bur daha baxıb yoluna davam elədi.Rəsulun ayaqları sanki yerə mıxlanmışdı.Boğazı burumuşdu.Gözlərini geniş açıb məchul nöqtəyə baxdı.Nərgiz arxadan ona yaxınlaşıb asta səslə soruşdu:
-Rəsul, yaxşısan?
Səsə Rəsul diksinərək Nərgizə baxdı.Bir anlıq özünü itirdi.
-Hə, hə...Yaxşıyam...-dili dolaşa-dolaşa dedi.
-Bu-o idi?!
-Hə, o idi...
-Mən Humayın yanına qalxıram,-deyib Rəsuldan uzaqlaşdı.
* * *
Kamal skamyada əyləşib parkı seyr edirdi.Yanında kimsə əyləşdi.
-Xoş gördük, Oqtay!
-Elə sizi də!
-Nə isə...Keçək əsas söhbətə...Nə istəyirsən? Niyə məni görüşə çağırmısan?
Oqtay buz kimi soyuq baxışlarla onu süzüb pencəyin cibindən paket çıxartdı.
-Holdinqin içindəki xaini bununla üzə çıxardın!
Kamal gah Oqtaya, gah da onun əlindəki paketə baxdı.
-Bu-nədir?
-İçində çox önəmli detallar var,Kamal sayı!
-Niyə bunu edirsən?
-Məcburam...
-Sənin kimi soyuqqanlı adam məcbur deyil bunu etməyə,-hirslə dedi.
-Kamal dayı, götürün!-bzu səsi ilə deyib onun gözlərinə baxdı.
-O zaman düzünü de!
-Onsuz da bilirsiniz, -deyib pakti skamyanın üstünə atdı.-Mən gedirəm.
Kamal onun gedişini seyr edərək paketi əlinə götürdü.Ağzını açıb içindən sellofon torbaya bükülmüş harddiski çıxartdı.
-Aman Allahım!-Kamalın gözləri təəccübdən böyüməyə başladı.-Bu...bu...
* * *
Humay ayaqda üstə dayanıb pəncərədən şəhəri seyr edirdi.Nərgiz barmaqlarını didib ona baxırdı.
-Humay, mən qorxuram...
-Nərgiz, mən ondan qorxmuram.Aydındır?!
Nərgiz Humaya