, öyrənəcək!

Kamal Humaya baxıb nəsə demək istəsə də, sonra vaz keçdi. -Yaxşı, qızım,-təəssüflə başını yellətdi.-Amma mən istəmirəm ki, sən onunla nəyisə araşdırarsan.Heç istəmirəm... -Niyə?Qorxulu adam olduğu üçün? -Əstəğfürrallah, qızım! Mən elə söz işlətmədim.Sadəcə olaraq onun haqqında xoş olmayan söhbətlər dolaşır, sən ki bunu bilirsən. -Mən çox şeyi bilmirəm,Kamal dayı, çox şeyi. -Qızım, gəl bu sevdadan vaz keç...Holdinqi başqa yollarla xilas etmək olar, inan mənə! -İnanıram,Kamal dayı, amma mənim öz yolum var!-səsini qaldırdı.-Və heç kim məni yolumdan döndərə bilməz! Humay bunları deyib Kamalın gözlərinin içinə baxdı. -Mənə yalan söyləmirsiniz ki? -Qızım! -Kamal dayı, sizinlə açıq danışacağam! Mən 4 ildir ki, burda çalışıram.Hər şeyi görürəm.İçimizdə xain var.Yoxsa bu boyda holdinq birdən-birə iflasın eşiyinə gələ bilməz! Kamal Humaya baxıb heç nə demirdi. -Kamal dayı, bunları siz də bilirdiniz?-kinayə ilə soruşdu. -Şübhələnirdim, amma bu qədər artığını gözləmirdim,-bir anlıq susdu.Deyib-deməyəcəyini qərar veridi.-Qızım, sənə bir şey söyləməliyəm... -Eşidirəm,Kamal dayı,-Humay narahat olmağa başladı-Nə olub axı? Niyə özünüzü belə aparırsınız? -Mən...bunu...sənə...çoxdan...söyləməli idim, amma... Kamal yumruqlarını bərk sıxdı.Gözlərini yumub dərindən nəfəs aldı. -Humay, qızım, qızım, sənin necə güclü qız olduğunu bilirəm...Amma xahiş edirəm, məni günahlandırma...Mən bunu etməyə məcbur idim... -Kamal dayı, xahiş edirəm, məni qorxutmayın...Deyin görüm nə baş verib?-qurumuş dodaqlarını islatdı.-Sizin deyəcəklərinizi dinləməyə hazıram...Buyurun, eşidirəm sizi. -Məsələ ondadır ki...-Kamal boğazını arıtladı.-Atanla anan təsadüfi qəzanın qurbanı deyillər... -NƏƏƏƏƏ?!-Humay qışqırdı. Humay iş kreslosuna çökdü.Əlləri ilə boğazını qucaqladı.Ağlayıb hıçqırmaq istəyirdi, amma bacarmırdı. Gözlərini məchul nöqtəyə zilləmişdi.Göz yaşları səssizcə yanaqlarına, ordan da çənəsinə doğru süzülüməyə başladı. Kamal artıq dediyinə peşman olmuşdu.Əllərini yana sallayıb yerində