b gözləyirdi.Nərgiz gözlərini məchul nöqtəyə zilləyib susurdu.Fuad hirslə maşını işə salıb soruşdu:
-Səni hara aparım?
Nərgizin rəngi kağız kimi ağarmışdı.Qurumuş dodaqlarını yaladı.
-Nərgiz, səninləyəm!
Fuadın qışqırığından diksindi.
-Humayın evinə...
Maşını irəliyə doğru şütüməyə başladı.Yol boyu heç biri dinmirdi.Fuad hirslə maşını idarə edirdi.Nərgiz key kimi başını pəncərəyə dayamışdı.
-Çatdıq!
Nərgiz Fuadın ssəsindən diksindi.Gözlərini geniş açdı.Fuada baxıb nəsə demək istədi.Amma onun hirsdən bozarmış üzünü görəndə vaz keçdi.Tələsik maşından endi.Fuad buna bəndmiş kimi tez maşını geri sürməyə başladı.Nərgiz dodaqlarını dişlədi.Çantasını bərk sıxdı.Darvazanın zəngioni basdı.Tural qapını açdı.
-Buyurun!-deyib onu içəri buraxdı.
-Humay gəlib?
-Bəli, yuxarıdadır...
Nərgiz başını tərpədib evə girdi.Kərim baba ağır addımlarla pilləkanlardan endi.
-Qızım, xoş gəldin!...
-Xoş gördük, deyib zorla gülümsündü.
Kərim baba ondakı dəyişikliiyi sezdi.Yaxınlaşıb soruşdu.
-Qızım, nə olub sənə?
-Ciddi bir şey deyil...Humay otağındadır?
-Hə...
-Yaxşı,-deyib yuxarı qalxmağa başladı.Otağa çatıb qapını döydü.
-Məni rahat buraxın...
Humayın ağlamsınaraq dediyi sözlər Nərgizi həyəcanlandırdı.
-Canım, mənəm,-deyib qapını açdı.
Humayın döşəmədə dizlərini qucaqlanaraq əyləşdiyini görəndə cəld qapını bağladı.Humayın yanında əyləşdi.Onun çiyinlərindən qucaqladı.
-Nə olu sənə?...Kim səni üzüb?...
Humay key kimi ona baxdı.
-Bacarmıram daha, Nərgiz...Özümlə bacarmıram...
Humay bunları deyib bərkdən hönkürməyə başladı.Nərgiz onu daha bərk qucaqladı.
-Şşş...Sakitləş, canım....Nə olub axı?...Hansı əclaf səni incidib?...
-Oqtay...Onun gücü nədədir, bilmirəm...
-Oqtay?!...
-Hə...Bacarmıram artıq,Nərgiz...Bacarmıram...Onun üzünə baxma, amma...danışığı, hərəkətləri, baxışları, nəfəsi....
-Humay, baş verib ?
Humay başını ona tərəf çevirdi.Hər iki qızın gözləri dolmuşdu.
-Sənə nə olub,Nərgiz?...
-Peşmanam, Humay...Çox peşmanam...Kaş ki, onu incitməzdim...Kaş