bağlanmışdı
ki...Mahmud kişi də bütün bunları
görür, nə vaxtsa qızının insafa
gələcəyinə ümid edirdi. Qapının
səsinə fikirdən ayıldı. Kimsə
qapını döyürdü:
-Gəldim, gəldim.
Qarşısında, yanında 3-4 yaşlı bir
uşaq olan gənc qadın dayanmışdı:
-Salam, bağışlayın bura İlahəgilin
evidi?
-Bəli, düz gəlmisiniz. Mən onun
atasıyam.
-Mahmud əmi, siz bəlkə də məni
tanımazsız...İlahə ilə qrup yoldaşı
olmuşuq... Rayona qonaq
gəlmişdim. İlahənin sədasını
eşitdim, dedim onu görməmiş
qayıtmaram. Evdədi?
-Yaxşı edib gəlibsən ay bala.
İlahənin yoldaşlarına canım da
qurbandı. Keç içəri, indilərdə
gələr. Səni görüb çox sevinəcək.
Bir azdan çox vaxt sakitlik hökm
sürən həyətdən şən gülüş səsləri
eşidilirdi. İlahə içəri girən kimi
Fidanı görüb tanımış, onun
gəlişinə çox sevinmişdi. Gözəl bir
süfrə açmışdı, indi də dərdləşərək
keçən günlərdən danışırdılar:
-Nə yaxşı gəldin ay Fidan. İnan
hərdən elə darıxıram ki, uşaqlar
üçün, o günlərimiz üçün.
-Məni demirsən?! Yoldaşımın
qohumugilə qonaq gəlmişdim.
Eşitdim İlahə adlı həkimdən
danışırlar. Qonşunun uşağını
ölümdən qurtarmısan .Familiyanı
da eşidəndə, barmağımı dişlədim
ki, bu elə bizim İlahədi.Yadımda
qalmışdı,həmişə deyirdin bu
rayonda evimiz var. Ünvanı
öyrənib gəldim. Sabah şəhərə
qayıdırıq. Niyə şəhərdə
işləmirsən?
-Fidan, hamı şəhərə getsə
kəndlərdə, rayonlarda kim qalsın?
Burda daha çox ehtiyac var savadlı
kadrlara. Ölkəmizə xarici
həkimlərin axını başlayıb, elə bil
özümüzdə həkim yoxdu. Sənin,
mənim kimi savadlılar da hamısı
mərkəzə yığılsa digər insanlar nə
etsinlər?
-Bu mənim də yaralı
yerimdi...İndi analıq
məzuniyyətindəyəm. O birinin 2
yaşı olmayıb hələ. Sonra mütləq
işimə davam edəcəm. Yaxşı bunu
bildim...Ailə niyə qurmursan?
Eşitdiyimə görə səni burda neçə
nəfər istəyib,vaxt da keçir...
İlahə susdu, sonra:
-Mənim ailəm-mənim işimdi.
Yardım etdiyim hər xəstə uşaq
sanıram mənim öz uşağımdı.
-Bəsdi ay İlahə. İşin öz yeri,
ailənin öz yeri.
İlahə söhbəti