i dəyişdi:
-Danış görək, qrup yoldaşlarımızla
görüşürsünüzmü? Mən keçən il
Sahili gördüm, təsadüfən
xəstəxanada qarşılaşdıq. Bacısının
uşağını gətirmişdi. Bacısı bizim
rayonda ərdə imiş.
-Mən hamını görə bilməsəm də,
bəziləri ilə hərdən qarşılaşırıq.
Söhbətləşib, keçən günləri
xatırlayırıq. Bu yaxınlarda Faiqi
gördüm. Aeroportda rastlaşdıq.
Rusiyaya getmək üçün bilet alırdı.
-Faiqi?
-Hə...Çox qanı qara idi.
Yadındadı? Bir qohumu vardı.
Gözəl, söhbətcil bir oğlandı.
Tanıdıqları qısa müddətdə, qrupda
hamı ona vurulmuşdu. Adı...
Altay-İlahənin beynində sürətlə
dolandı bu ad.
-Altay idi deyəsən adı.
-Hə, hə Altay. Yazığın başına
bədbəxt hadisə gəlib, daha
doğrusu heç inanmağım gəlmir,
özünə qəsd edib. O cür gözəl,
yaraşıqlı, imkanlı oğlan niyə belə
etsin?Faiqdən səbəbini
soruşdum:"bilmirəm"-
dedi.Bilməmiş olmaz,demək
istəmədi yəqin.
İlahənin qulaqları tutuldu, bu
sözlər əks-səda verdi
qulaqlarında: "Altay ölüb, Altay
ölüb". Əli ilə başını tutdu. Fidan
yerindən sıçradı:
-İlahə, İlahə sənə nə oldu?
Yaxşısan?
İlahə durub üzünə su vurdu:
-Hə, yaxşıyam. Nəsə özümü pis
hiss etdim, yəqin yorğunluqdandı.
-Onda get uzan, istirahət et. Uşaq
bayaqdan yatmaq
istəyir,narahatdı nəsə, mən
gedim.
İlahə ona nə "qal", nə "get" deyə
bilmədi. Bir müqəvva kimi onu
ötürüb otağına keçdi. "Altay
ölüb? Necə? Niyə? Bəs niyə belə
pis oldu. Ona bu qədər pislik
etmiş,sonra da keçən bu illər
ərzində bir dəfə onu arayıb-
axtarmamış bir adamın
ölümünəmi?"
"Bəlkə yalandı? Bəlkə Fidan səhv
başa düşüb? ".Tez yerindən
durub, köhnə kağız-kuğuzun
içində eşələnməyə başladı.
Nömrələr yazılan kitabçasını
axtarırdı.Tapdı. Faiqin əl
telefonunun nömrəsini yığdı ."Kaş
ki, nömrəni dəyişməyəydi"-
düşündü. Əlaqə alınmadı. "Deməli
nömrəsini dəyişib".Ev nömrəsini
yığdı.Faiqin səsini eşidəndə çox
sevincək dedi:
-Salam,Faiq necəsən?
-Salam, kimdi?Tanımadım.
-Mənəm İlahə, qrup yoldaşın.
-İlahə, sənsən? Nə yaxşı ki, zəng
etdin. Heç bir-birimizi