q istədiyi xatirələr
oyanmışdı. Bu illər ərzində dərdini
özündən başqa bir kimsəyə
bildirmədi. Atasının xatirinə heç
nə olmamış kimi həyatına davam
etdi, çəkdiyini bir özü bildi, bir də
göz yaşlarına şahid yastığı.İkiləşdi
İlahə, hamının gözündə güclü,
təmkinli, ağıllı, həmişə üzündə
təbəssüm olan qadın simasına
döndü. Tək olanda alçalmış
qüruruna, tapdanmış mənliyinə
yas tutan dərdli,çarəsiz bir insana.
Çoxu ona qibtə edirdi. Lakin bu
bir görüntü idi. Bu güclü görünən
qadının qəlbini bir görsələr?!
Həyatından keçən,ömür
səhifələrinin boz rəngində olan
bu səkkiz il müddətində,etdiyi
səhvin bədəlini çox ağır ödədi.
Altay onun həyatında qəfil peyda
oldu və həyatını alt-üst edib, qəfil
də həyatından getdi. Nə İlahəni,
nə özünü qoruya bilmədi,
yaşamağı bacarmadı. Olduğu hər
yeri darmadağın etdi. Sonda
cismən özünü, ruhən çoxlarını
məhv etdi.
Hal-hazırda başını onun çiyninə
qoyub rahatlaşan balaca Altay...O
da qəfil gəldi həyatına. Bir gün
qarşısına qaçmaq istəyərkən
yıxılıb ayağını əzən bir uşağı
ovundurmaq üçün qucağına aldı.
Bu zaman kimsə həmin uşağı
səslədi-Altay. O gündən heç özü
də bilmədi niyə bu uşağa çox
bağlandı, uşaq da ona.Ana nəvazişi
görməyən uşaq mehrini ona
saldı.Anasız böyüməyin nə demək
olduğunu yaxşı bilən İlahə də
bacardığı qədər onu ovutmağa
çalışdı.
Həyatını dəyişmək istəyərkən,
keçmişini silmək istəyərkən-
həmişə keçmişini xatırladacaq bir
iz qarşısına çıxdı. Və deyəsən
bundan sonra həmişə onunla
olacaq...
Bərk-bərk uşağı qucaqladı. Uşaq
artıq sakitləşib yuxuya getmişdi.
Qulağında ömrünün ən gözəl
çağlarını oğurlayıb, özü ilə
aparmış Altayın son sözləri əks-
səda verdi: "İlahə bacarsa
bağışlasın, bacarsa bağışlasın...."
Son.
Tweetle 0
Əvvəlki 1 2 Növbəti
Yadda saxla
YAZARLAR
SON YAZILAR Bütün yazılar
ŞƏBNƏM
Cute angel
Sima A-li
ulker
mehebbet sixaliyeva
Yağmur damlası
semedli gunay
Gozellik ilahesi
Xəyalə Murad
Deniz84
Mətn məzmunlu reklam
Milli qadın portalında