uzadaraq gülümsədi.
Taksi
uzaqlaşarkən, o artıq qapını
döyməyə
hazırlaşırdı. Lakin...
- Of baba. Neçə dəfə deyəsən axı?
Məndən
arxayın ol, sen qorx ki, o qız
nəvənə bir şey
etməsin deyib - yazıq bir ifadə
aldı.
- Sarsaq_sarsaq danışma. O yazıx
qız neynicək
sənə.
Ayxan bilmiş-bilmiş gülümsəyib:
- Baba bu əsrdə qızlardan qorxmaq
lazımdı.
İndiki qızlar az qala adama hücum
edələr. O
təmiz ev qızları, keçən əsrdə qaldı.
Əxlaq
desən sıfır, ağıllarında tək bir şey
varki: necə
oğlanı ələ keçirsinlər. Özdəki daha
“kənd qızı”
deyə bir şey yoxdu, maşallah
hamısı ayılıb.
Həm bir ay nədi ki, inanmırsan
mənə?
Asim baba şübhə ilə gözlərini
qıyıb:
- Sənə nəinki bir ay, bir qızla heç
bir dəqiqə
tək qoyacax qədər inanmıram.
Ayxan gülümsəyərək, saçlarını
qarışdırıb dedi:
- Sağ ol baba. Düz söhbətdi, mən
də
inanmazdım.
Asim baba yazıq bir səslə:
- Baba qurban, and iç. And içki
qıza heç nə
etməyəcəksən.
Ayxan ciddi bir görkəm alıb:
- And içirəm ki, heç nə
etməyəcəm.
Asim baba dərindən nəfəs alıb,
arxaya
çevrikib qapıya əl atarkən, Ayxanın
pıçıltısını
eşitmədi:
- Özü istəmədiyi müddətcə...
Qapı açıldıqda, orta boylu, qaraşın
bir qız
onlara gülümsəyərək baxırdı. Onlar
hələ də
təəccübdə ikən, qız:
- Asim baba!-deyə qışqırıb, onun
boynuna
atladı.
O özündən kiçik görünən qocanı
qucaqlayıb,
yanaqlarından öpərkən, Ayxan bu
gülməli
mənzərəyə ağzı açıq bir şəkildə
baxırdı
sadəcə. Sonunda qız Asim babanı
buraxıb,
nəşə ilə dedi:
- Asım baba tanımadın? Mənəm,
Xədicə.
Asim baba dərindən nəfəs alıb,
güclə pıçıldadı:
- Tanıdım. Biraz böyümüsən,
güclənmisən.
Ayxan artıq buna dözməyib ayağa
qalxdı. Öz
məşhur baxışlarını Xədicəyə dikib:
- Mən də Ayxan.
Xədicə mənasız baxışlarla ona
baxarkən, Asim
baba xəcalət çəkə-çəkə:
- Qızım mən kərbalaya ziyarətə
gedirəm,
mollayam bilirsən. Bir aya kimi
orda olacam.
Bilirəm Bakıda başqa qalası yerin
yoxdu,
aylənində imkanı yoxduki sənə ev
tutsun.
Bağışda qızım, oxumağından