Cemile Memmedli "Muqeddes
"Virgin" "
Bolum 3
Ayxanın kompüterin qarşısında
deyinərək nə isə araşdırdığını
görən Elmar sakitcə ona yaxınlaşdı.
Ekrandakı ləzzətli yemək fotolarını
gördükdə, dostuna qəribə
baxışlarla baxdı. Sonun da marağın
saxlaya bilməyib soruşdu:
- Neynirsən qaqam?
Ayxan gözünü ekrandan
ayırmadan:
- Yemək resepti axtarıram.
- Neyniyəsənki?
Ayxan başını qaldırıb, vecsiz
nəzərlərlə dostuna baxaraq:
- Yazıb, torpağa basdıracam. Qoy
gələcəyin arxeoloqları bilsin ki, biz
nələr yeyirdik. Xəstə yemək
bişirəcəm də.
Elmar bic-bic gülümsəyərək:
- O evində qalan qıza? Deməli
artıq əlindədi hə?
Ayxan hiyləgər bir təbəssümlə:
- Bu gecədən sonra hə. Heç bir qız
belə şeylərə dözə bilməz. Hamısı
eynidir...
Xədicə evə girdikdə təəccüblə
ətrafına baxdı. Gündüz olmasına
baxmayaraq. Evin işi qaranlıq idi.
Sonunda bunun səbəbinin örtülmüş
qalın pərdələr olduğunu anladı.
Asta addımlarla qonaq otağına
gedərkən qulağına həzin musiqi
səsi gəldi. Qapını açdıqda isə
gördüyü mənzərə qarşısında donub
qaldı...
Qonaq otağındakı kiçik masa
mükəmməl bir biçimdə
bəzənmişdi. Pərdələrə görə
qaranlıq olan otağın hər küncündə
kiçik şamlar yanırdı. Otaqdakı hər
şey xüsusi bir zövq və səliqə ilə
yerləşdirilmişdi. ən çox diqqəti
çəkən isə masanın kənarında ayaq
üstə dayanmış, ağ köynək və qara
şalvarda, əlində bir tək qızılgül
tutaraq ona gülümsəyərək baxan
Ayxan idi...
Ayxan hələ də yerində dayanan
Xədicə yaxınlaşıb, gülü onun
yanağına toxunduraraq, insanın
qəlbini isidən bir səs tonu ilə dedi:
- Buyurun gözəl xanım...
Xədicə isə:
- Sən nə simicsən belə?- deyib
soyuq bir ifadə ilə ona baxdı.
Bir anda üzündən özündən əmin
təbəssümü silinən Ayxan:
- Nə?- deyə bildi sadəcə.
- Pərdələri niyə bağlamısan
bilmirəm, amma birdə pul
yazmasın deyə işıq yandırmaq
əvəzinə bu qədər şam yandırmısan.
Axmaq onlar daha çox israfa
səbəbdi.
Ayxan əsəblə dodaqlarını çeynəyib,
güclə gülümsəyərək:
- Keç, əyləş – deyib, əli ilə