Sonrakı
MaRaQLI HeKaYeLer
Bolum 4
Cemile Memmedli "Muqeddes
"Virgin" "
Səhər Ayxan yorğun bir şəkildə
qonaq otağına keçdikdə gözlərinə
inanmadı. Onu təəccübləndirən
masada səhər yeməyinin olması
deyildi, yeməyin iki nəfərlik olması
idi. Stulu çəkib əyləşsə də, masaya
hələ də şübhə ilə baxırdı. Xədicə
mətbəxdən əlində iki fincan çayla
gələn də isə, gözlərini ona dikib
şübhə ilə soruşdu:
- qonağın var?
Xədicə əyləşdikdən sonra, Ayxana
baxıb minnətlə dedi:
- Sənin var amma heç vecinə
almadığın üçün məcbur olaraq özü
səhər yeməyi hazırlayır. Hələ bir
utanmaz ev sahibinə də hazırlayır.
Bizim kənddə heç vaxt belə qonaq
saxlamazlar.
Ayxab acgözlüklə əlini süfrəyə
uzadıb:
- Yaxşı, yaxşı. Sağ ol. Haradı ee
sizin kənd?
- Lütac kəndi.
Ayxan ağzındakı tikəni güclə udub:
- O nə addı elə? Niyə elədiki adı?
- Kənd qurulanda çox kasıblıq
dövrü imiş. Kəndin sakinləri ac və
lüt olduğu üçün elə qalıb adı.
Amma indi ac deyillər.
Ayxan gözlərini qıyıb Xədicəyə
baxaraq:
- Həmdə paltarları var hə?
Xədicə çayından bir qurtum içib,
düşünürmüş kimi dayanaraq dedi:
- Demək olarki..
Ayxan üzündəki bic gülümsəmə
ilə:
- Sizin kəndə mütləq
getməliyəm...
Birdən Xədicə:
- Dayan! – deyə qışqırıb, bütün
diqqəti ilə səhər proqramında
bayaqdan bürclər haqqında danışan
qadını dinləməyə başladı. Onun
sadəcə qız bürcünü dinləməsi
Ayxanın diqqətindən qaçmadı.
OFİS:
Ayxan qarşısında yığılıb qalan
kağızlara tərs-tərs baxırdı.(müəllif:
Cəmilə Məmmədli) Kompüterə
köçürtməli olduğu bu kağızlar
azalmaq əvəzinə, getdikcə artırdı
sanki. Dərindən bir “of” çəkib işə
başlamaq istəyirdi ki, bir anda
yanında bitən Elmar nəşə ilə dedi:
- Hə, casanova işlər necə gedir?
Xanım qızı ürəyini oğurlaya bildin?
Ayxan əsəbiliklə Elmara baxıb:
- Mənə o anormalın ürəyi lazım
deyil, heç böyrəyi də lazım deyil!
Elmar təəccüblə:
- Anormal?
- Bir düşünsənə, bir qız oğlanla bir
ay tək yaşamağa razı olur.
- Deməli yüngül qızdı.
- Və oğlana adı əvəzinə,