baxarkən,
üzündə yaranan qətliama hazırlaşan
qatil gülümsəməsinin fərqində belə
deyildi. Elə bu an ona baxan
Xədicə əli ilə ekranı göstərib
soruşdu:
- onlar nə edirlər?
Onu xəyallarında ayıran Xədicəyə
əsəbiləşən Ayxan, vecsizcə üzünü
çevirdikdə donub qaldı. Hər
romantik filmdə olduğu kimi, bir
öpüşmə səhnəsi idi. Bayaqdan bunu
gözləyən Ayxanı əsl şoka salan isə,
Xədicənin “onlar nə edirlər?” sualı
idi. Öncə şübhəli-şübhəli Xədicəyə
baxsa da, onun həqiqətən də sual
dolu baxışlarla ona baxdığını görüb,
bic-bic gülümsədi. əlini uzadıb
Xədicənin saçından zərifcə tutaraq,
gözlərinə baxaraq:
- Bilmirsən? Istəyirsən sənə
öyrədim?
Ayxan Xədicənin:
- istəyirəm! – cavabına sevinməyə
macal tapmamış, alnına dəyən
zərbədən huşunu itirəcəkmiş kimi
oldu. “öyrənməyə” tələsən Xədicə,
vəziyyətlərinin uyğunluğunu
nəzərə almada Ayxanın üstünə
atılınca, dodaqları əvəzinə,
Xədicənin çənəsi ilə, Ayxanın alnı
qovuşmuşdu.
Ayxan ağrıyan alnını əli ilə tutub,
dəhşətə düşmüş bir vəziyyətdə
Xədicəyə baxırdı. Xədicə isə sanki
heç nə olmamış kimi:
- Hə, noldu? Öyrətmirsən?
Ona öldürəcəkmiş kimi baxan
Ayxan:
- yox! Öyrətməyəcəm, axmaq qız!
– deyib, pultu götürüb, televizoru
söndürdü.
- Ey, mən axırına baxmaq
istəyirdim axı.
Ayxan qəzəblə:
- axırda hamısı gəbərir! Indi
bildinsə, get yat! – deyib, əsəbi
halda qapıdan çıxmaq istəyirdi ki,
Xədicə əlindən tutduğu üçün donub
qaldı.
Yavaşca arxaya çevrildikdə,
Xədicənin şabalıdı gözlərini bütün
məsumiyyəti ilə ona dikdiyini
gördü.
- Nolar, de.. onlar nə edirdilər?
Ayxan buna dözməyib, Xədicənin
onu tutan əlini zərifcə qavrayıb,
özünə çəkdi. Yanındakı divara
sıxışdırıb, yanağına toxunduraraq
pıçıltı ilə dedi:
- ondansa öyrədim. Birinə nəfəsini
hiss edəcək qədər yaxınlaşırsan. –
Xədicənin belindən tutub, daha da
ona yaxınlaşaraq davam etdi:
- Sonra gözlərinə baxırsan, sanki
bir daha heç görməyəcəkmiş kimi.
– deyib, gözlərini onun gözlərinə
dikib davam etdi:
- Sonra da gözlərini astaca