a yumub,
onun dodaqlarına özü qədər zərif
bir öpüş qondurursan. – deyib,
gözlərini yumaraq, başını azca
əyirdi ki:
- Oyda! Sənin alnında nə boyda
sızanaq var.
Ayxan sadəcə donub qalmışdı.
Dodaqları arasında cəmi 1sm
məsafə qalmışkən belə bir söz
eşitmək... ani bir hərəkətlə
Xədicəni kənara itələyib, qışqırdı:
- Rədd ol get yat!
Xədicə yıxılmamaq üçün qapıdan
tutub, təəccüblə:
- Nə?! Bəs öyrədəcəkdin axı..-
deyib başını qarşısındakı divara
vuran Ayxana baxdı.
- Öyrətməyəcəm! Get yat!
- Divara vura-vura sızanağı yox
edə bilməzsən səfeh.
- RƏDD OL!!!
SƏHƏR:
Ayxan bu gün ona tətil olduğu
üçün, Xədicənin israrlarında bezib
onu universitetə gətirsə də, hələ
də ona öldürəcəkmiş kimi baxırdı.
(müəllif: Cəmilə Məmmədli)
Xədicə isə sanki dünən heç nə
olmamış kimi davranırdı. əslində
həqiqətən də dünən heç nə
olmamışdı. Beləcə universitetin
həyətinə girdikdə, Ayxan dünənki
sarışın qızı yenə gördü. Ona heç
fikir verməyən Xədicəyə əsəbiliklə
baxıb, üzünə süni təbəssüm
yerləşdirərək ona yaxınlaşdı. əlini
uzadıb:
- Salam, mən Ayxan. Dünən
danışmışdıq. Siz də?...
Qız yüngülcə gülümsəyib:
- Əslində mən dünən adımı deyən
də, siz yanınızdakı qızla getdiniz.
Sevgilinizdi?
Ayxan bir anlıq duruxub, sonra
gülümsəyərək:
- Təbii ki, yox. Mənim
sarışınlardan xoşum gəlir.
Qız bilmiş-bilmiş gülümsünüb:
- onda mənim adım Jalə. Bəs o qız
nəyinizdi?
- Sadəcə evimdə qalır universitetə
görə.
Jalə gülümsəyib, kinayə ilə:
- Aha, başa düşdüm.
Bu Ayxanın əsəblərinə toxunsa da,
özünü cilovlayıb zorla gülümsündü.
Amma Jalə danışmağa davam
edirdi:
- Qız eşitdiyimə görə hansısa
kənddən gəlib hə? Hamısı elədi ee.
Bir oğlanın evində qalır. biriylə də
camaatın qabağında danışır
utanmadan.
Jalənin son sözlərindən dəhşətə
gələn Ayxan, tez onun baxdığı
səmtə baxdı. Xədicə yenə yaxşı
niyyətli olmadığı bəlli olan bir
oğlanla danışırdı və üzündəki
məsum gülümsəmədən yenə heç
nə anlamadığı bəlli olurdu.
Ayxan başını tutaraq:
- of! Bu səfeh