əynindəki
qalın şalvarı, gödəkcəsinin
üstündən geyindiyi qalın pencəyi,
taxdığı şərf-papaq dəsti ilə sanki
şimal qütbünə getməyə
hazırlaşırdı.
Ayxan bezmiş bir şəkildə başını
yelləyib, gülümsəyərək:
- Gedək – dedi...
Böyük darvazanın üstünə
rəngarəng işıqlarla “lunapark”
yazılmışdı. Ayxan özündən əmin
bir ifadə ilə Xədicəyə baxıb onun
reaksiyasını gözləyirdi. Xədicə isə
boş bir ifadə ilə yazıya baxdıqdan
sonra dedi:
- Bizim nə işimiz var burda?
Uşağıq?
- Nə?! Bəyənmədin? Bütün
romantik filmlərdə, oğlan qızı
buraya gətirəndə qız sevincdən
uçur ee.
Xədicə vecsizcə:
- O filmlərdəkilərin 5 yaşı olur?
Ayxan Xədicəyə öldürəcəkmiş
kimi baxıb, əlindən tutaraq:
- Gəl, gedək başqa yerə.
Hormonsuz rahibə!
Ayxan Xədicəni kiçik bir parka
gətirib, sual dolu nəzərlərini ona
dikdi. Xədicə isə onun fərqində
belə deyildi. Çoxdan sevincdən
parlayan gözlərini qarşısındakı
güllərə dikmişdi. Birdən Ayxanın
əlindən tutub:
- bunlara bax, nə gözəldi- deyə
qışqıraraq, güllərə tərəf dartı.
Ayxan vecsizcə:
- Görürəm, görürəm...
Xədicə:
- Onlara yox, aşağıdakılara- deyib,
əyildi.
Gül kollarının dibindən bir şey
dərib, ayağa qalxaraq Ayxana
göstərdi. Ayxan təəcceblə
Xədicənin ovcundakı dırnaq boyda
çiçəyə baxıb dedi:
- Bu nədi?
- Buna bizim kəndə itbənövşəsi
deyirlər.
- Baba balaca olanda məni bura
gətirərdi, amma heç belə bir şey
gördüyümü xatırlamıram.
Xədicə zərifcə gülümsəyərək:
- Çünki həmişə böyük və gözəl
güllərə baxmısan. Onların altında
bitən bu kiçik çiçəklərə heç fikir
verməmisən. Mənsə bu çiçəkləri
çox sevirəm, çünki onlardan böyük
və gözəl olan çiçəklər həmişə
başqalarının onları görməsinə
mane olarkən, daha çox sevilməyə
ehtiyacları var. Bir az səfehcəsinədi
hə?- deyib, Ayxanın gözlərinə
baxdı. Ayxan isə heç nə deyə
bilmirdi. Bu “səfeh qız” balaca
ovcunda, kiçik çiçəklərlə dayanıb,
o sözləri söylərkən elə şirin
görünürdüki. Ayxan özüdə hiss
etmədən qızarıb, baxışlarını
qaçırdı.
2 saat boyunca Xədicə