z kiçik insanlar, öz
böyük peşmanlıqlarımızı
dəyişməkdən o qədər qorxuruq
ki...
Xədicə divanda əyləşib həyəcanla
Ayxanı gözləyirdi. Qərarını dünən
gecə versə də, Ayxana bu səhər
heç nə deyə bilməmişdi. Amma
indi deyəcəkdi. Qəti qərarını
vermiş olsa da, açılan qapın səsini
eşidib titrəməyə başladı. Ayxan
əlində bir qutu ilə içəri keçdi.
Qutunu televizorun yanına qoyub,
Xədicəyə gülümsəyərək baxaraq:
- Tapa bildiyim ən romantik
filmlərin disklərini aldım. Səhərə
kimi də olsa bunlara baxacayıq.
Amma indidən deyib, hər
gördüyünü “mənə də öyrət”
demək yoxdu. O sonranın işidi.
Xədicə cəsarətini toplayıb, Ayxana
baxaraq:
- Ayxan mən...- desə də, Ayxan
cəld ona yaxınlaşınca susdu.
- Nə dedin?!
- Ayxan.
Ayxan Xədicənin qollarında tutub,
sevinclə ona baxaraq:
- Anamın əmisi oğlunun qızının
oğlu yox, Ayxan dedin. Şükür az da
olsa irəliləyiş var.
Xədicə yüngülcə gülümsəyib,
başını aşağı salaraq pıçıldadı:
- Mən sənə bir söz...
- Bilirsən mən qadınlara nifrət
edirdim. Onların hamısının
xəyanətkar, yalançı olduğunu
düşünürdüm. Çünki doğma anam,
atam rəhmətə gedən də başqası ilə
evlənə bilmək üçün məni atdı. On
da mənim 8 yaşım vardı. Anamın
əlimdən tutub, bu evə gətirdiyi
gün sanki dünən idi. Atamla anam
babamın istəyi olmadan
evləniblərmiş. Guya böyük
sevgiləri varmış. Nə qədər böyük
sevgi imişsə, anam atamın ili çıxan
kimi məni atıb başqa adamla
evləndi- Ayxan divanın qarşısında
diz çöküb, Xədicənin üzünü əlləri
arasına alaraq davam etdi:
- Öz doğma anam belə etmişkən,
mən başqalarına necə inanaydım
axı? Inan çalışdım, birinə
həqiqətən inanıb sevməyə
çalışdım, amma hər dəfəsində bir
yalanla qarşılaşdım. Hər dəfəsin
də...başqalarının gözündə qızların
qəlbini qıran Ayxan oldum. Amma
heç kəs mənim qəlbimin
qırıldığının fərqinə belə varmadı.
Amma sən...sən səfehlik
dərəcəsində safsan. Ona görə sənə
inanıb sevdim. Sadəcə istəyirəmki
sən də məni səni sevdiyim qədər
sevəsən. Bilirəm sən mənmi
aldatmayacaqsan.