demek isteyirdi ki, Omer
onun sozunu kesib:
-Eshitdin.. atam ozunu yaxshi hiss
elemir,bu vaxt ona bir soz deye
bilmezdik..,-bunu deyib mashini ishe salir.
Omerin bu sozunden sonra Melek agzini acib bir kelme de demir.. Yol boyu ikisi de
susur..
Saleh beyin dediyi yere catmishdilar
artiq.. Melek ona verilen ati gorunce
sevincinden her sheyi unudur. At onun
en sevdiyi heyvan idi.. Hazirlashib ata minir, amma daha once at minmek kimi
tecrubesi olmadigi ucun ordaki
ishcilerden biri ona komek etmeyi teklif
edir.. Omer ozu de at minmeyi sevirdi.. O
hec Melekle maraqlanmirdi. Oz atini
hazirladir.. Ele ata minmishdiki nese bu gun ondaki narahatciligi hiss edir, amma
ehemiyyet vermeyerek daha suretle
capmaga bashlayir.. Melek ise atin
ustunde ishcinin komeyile yavash yavash
gezirdi.. O uzaqdan Omeri seyr edib:
-Kash ne vaxtsa men de bele at capa bilim... Ele bunu deyib xeyala dalmishdi
ki onu