- danishirsan menimle?!
- yox!
- gellet edirsen!
- Kamran!
- beli?
- burax meni heyvan!
- yere goysam yixilacagsan onsuz. Mene mohtacsan. ,- deyib meni ele salirdi.
- sen ayisan!
O ayag saxlayib ciddi sifetle mene baxdi.
- sen indi daha son gerara al, men ayiyam yoxsa it?
Cavab vermek istesem de, bashim artig gicellenirdi. Vurulan antibiotiklar menim organizmimi siradan chixardirdi deyesen.
- Kamran..
- ayi kamran yoxsa it Kamran yoxsa ele Kamran?
- men.. , -sesim bogug gelse de, deyesen ona catmirdi.
- he Noldu dilini uddun?
- halim pisleshir..
O tez ayag saxlayib menim uzume baxdi.
- ureyim bulanir , bu saat gaytaracam...
Bu sozu demeyimle Kamranin meni emeliyyat otagina catdirmagi bir oldu. Tez meni yari oturag veziyyetde goyub hami ustume yigildi. Tezyigimi olchub tez Oksigen maskasi taxdilar. Uzun muddet uzanigli oldugumdan birden bire galxdigimdan bu gune dushmushdum. Kamran peshman sifetle yanimda dayanib narahatcilig ile mene baxirdi. Doktor Sergeyevin sesine ise hetta men dik atildim.
- Huseynov! Men sizle sonra danishacan!!!!,- deyib menim elimi tutdu. ,- her shey gaydasindadir , gizim?
Bashimi yelleyib yerimi rahatladim. Halim ozune gayitmishdi. Meni uzandirib son defe yoxlayib narkozu vurdular. Yene de sorasin xatirlamiram...
Ozume geldikde yene eyni sheyler , eyni hissler tekrarlanirdi. Bu defe agrilar lap chox idi. Yene bir nece gun ozumde olmadim. Chox sheyi tez unudub tez yadima salirdim. Beynim balig beynine donmushdu, yaddashsiz.
Hekim bunun narkozun tesirinden oldugunu deyib meni sakitleshdirirdi. Ayaglarimin nece olacagi ise hele hec kime melum deyildi. Her gun hami bir saat menie oturub mene urek direk verirdi. Kamran ise yene oz ampluasinda idi. Zarafatlashib bashimi gatirdi. Bir ay mene toxunmasalar da, artig mueyyen prosedurlardan sonra meni yavash yavash fizioterapiyaya yazmishdilar . Aprelin sonunadek xestexanada qalasiydim. Emeliyyat ugurla kechmishdi. Indi esas mesele menim veterlerimin