i cevirib aci soz dememek ucun derinden nefes alirdim.
- bilirem gucagima almagimi isteyirsen,- sesinden gulduyu hiss olunurdu. ,- amma mehle ichidi, ayibdi. Dush.
Dushub ona baxmadan gabaga kecdim.
- senin bu nazin meni oldurecek. ,- deyib gulub o da eyleshdi.
Mashinda ne geder nazimi cekse de, sesimi cixartmirdim. Elimi tutmag isteyerken :
- toxunma mene.
- indi nishanda bele oturacayig? Kusulu?
- men seninle niwanlanmiram ki.
- sen bashindan boyuk danishmaginla hec ne deyishmeyecek. Ona gore dilini shirin ele gedek uzuk secek.
- uzuk taxan olmusan?
O bic bic gulub :
- dilini udmagi bacarmislrsan da, he?
Deyine deyine artig catmishdig. Indi uzuk davasi dushmushdu. Hansi uzuyu secsem , Kamran bir miz tapirdi. Axri bir tek gawi ikimiz de beyendik. Kamranin uzuyun secende ise yeni hengame bashladi. Indi de ozune secdiklerin beyenmirdi.
- yaxshi ki , Allah seni giz yaratmayib , yoxsa her defe nese alanda adami deli ederdin.
Nehayet uzukleri secib eve gayitdig. Butun yolu Kamran konlumu alib menimle zarafatlashirdi. Men ise onun bu shirin dilinin gabaginda eriyib artig her sheyi unutmushdum.

Son iki gunu hazirliglar ichinde basha vurub , nishan gunune catdig..
Nishan oz axarinda kechirdi. Kamranin keyfi ise mene catmirdi. Hamiya gulumsese de, menimle zehrimar sifetle danishirdi. Sorushanda ise ne olub, gozu ile mene : "sonra" ishare edirdi
. Kamranin oynamag ile arasi yox idi. Yeni milli regsleri.. o ki muassir mahni vaxtlari geldi.. Kamrani ortadan cixarda bilmirdik. Men onun nece urekden oynadigini gorub gulurdum. O bele balaca uwaglari xatirladirdi.
Nishan gurtaranda eve yollanirdig. Kamran sozlu adama oxshayirdi..
- kaaam.. ne olub?
Bu muddetde biz bir birimize adlarimizin gisaldilmish formasin deyirdik.
- hecne.
- Gorurem axi nese birtehersen.
O bir geder susub :
- bele sinesi acig geyinmek yegin senin adina yarashmaz, he Nar?
Men bu sozun gabaginda artig hecne deye bilmedim.
Kamran hec vaxt gadaga goymurdu