Bolum 2
Papagil gayidib geldi. Elchilik chox gulmeli kechdi, Seymur emi atama :
- giz onsuzda bizde yashayir, daha omurluk qalsin ,- deyib, zarafatlashirdi.
Atamin meni danlayacagin bilirdim, ona gore Seymur emigil geden kimi , tez otagima qacib gizlendim. Yalandan ozumu yatdiga vurmushdum.
Amma hara gacsam da axri evde meni tutacagdi. Odur ki, seher yemeyinde sufre bashinda meni er-arvad bir xeyli sohbete tutdular.
Nishan Martin birine danishildi hazirliglara gore. Kamranla 3 gun idi ki ne danishirdig ve tebii ki, ne de gorushurduk. Nehayet, Kamran bize zeng eledi. Biraz anamla danishib menimle sohbete kecdi.
- ne vaxt gayidirsan bize?
- toydan sonra. ,- Kamran gefleten susdu. Hetta nefesi de gelmedi.
- nece yeni? Delisen?!
- yox , Seymur emigil demedi sene? Atam meni daha size goymur. , men danishdigca Kamranin uzunun ne hala qaldigini tesevvur edirdim.
Kamranin sesi chixmirdi.
- yaxshi, zarafat elayiram. Nishanin Sehersi mamagil gedir, gelirem.
- senin bu zarafatlarinin evezini sen bize kochende gostaracam.

Biraz ordan burdan danishib , Kamran bize geleceyin dedi. Evvel narazilig etsem de, yene oz bildiyin edeceyini texmin edib ,razilashdim.
Axwam mama ile sohbet edirdik.
- sen Kamranin heyatin bilirsen yegin ki.. , -hiss olunurdu ki, mama da bu temaya toxunmagda cetinlik cekir.
Men biraz narahat halda :
- he bilirem.. ozu danishmishdi..
- 8 il uzun zamandi. Mence o olanlar kechmishde qalib.
- yegin. Evvel Kamran ozu de boynuna alirdi ki, istemirdi hech kimi.. ,- uzumde zerif gulumseme emele geldi ,- ancag men heyatin deyishdim.

Anam da gulumseyib elimi sixdi.
- gizim, hech vaxt onu kechmishine gisganma. Goyma araniza girsin o kechmish..
Anamin sozleri gulagima sirga olmushdu. Ozum de gorxurdum o kechmishden.. indi Kamrani az da olsa anlayirdim. Itirmek gorxusu. O hiss mende indi yaranmishdi hele..
Birazdan Kamran geldi. Atamgille sagollawib , meni bir yere chixartmaga icaze aldi.
Papa evvel agiz buzse de,