hiss etmirdim ancag. Kamran elini uzume vurub yanagimi silende ona baxib :
- sen hemishe gecikirsen. Men seni goyub getdiyimde, ayrildigdan sonra gecikmishdin.. bilirsen, Kamran? Sende gunah yoxdu. Gunah mendedir. Men onda gerek heyatimi senle baglamazdim..,- deyib metbexden cixdim.
Seher acilanda gucle ayaga qalxib eynimi geyindim. Derslerden qalmamali idim. Gapida Kamranin ayaggabilarin gorub teeccublendim ki, ne eceb evde qalib.. ancag hec ne demeyib cixdim. Butun gunu fikrim dunen onun dediklerinin yaninda idi.. geribedir, evvel picilti ile, baxishlarla bir birimiz anlayirdig. Indi ise hech o gishgiriglar bizim fikirlerimizi bir birimize catdirmir..

Axwam Kamran eve gelib eynini deyishdi. Ozu metbexe kecib ozune yemek hazirlayib yedi.
Men ise otagimdan cixmirdim. Onun niye bu evde oldugunu anlayirdim. Cunki Seymur emigil her an bize gele bilerdi..
Gunler bele otub kecirdi. Biz bir evde yawasag da , bir birimizden o geder uzag idik ki, hetta bundan sonra nece olacagimiz mene belli deyildi. Iki gunden bir Seymur emigil bize gelirdi. Onlarin yaninda biz yene de soyug olsag da, caliwirdig ki hech olmasa kelme kesek..
Yeni il yaxinlashirdi ve gerara alinmishdi ki muhiti deyishmek uchun kievda kecirek. Evvel Kamran narazilig edib ishi behane getirse de, Seymur emini girmag istemedi. Tebii ki, papagilde qalacagdig.. orda da men oz otagimda Kamran ise divanda yatasi deyildi ki. Butun yolu men sessiz idim. Aynur xala dayanmadan danishirdi ki, fikirimi yayindirsin. 31 geldiyimize gore ele eve girenden bashimiz hazirliglara garishdi. Etrafda hami deyib gulse de, men ayri dunyalarda idim. Yene Samiri yada salirdim. O geder arzumuz var idi ki...
Nehayet hami dagilishmishdi ve yatmag vaxti idi. Kamran artig yerinde idi. Men metbexe son defe goz gezdirib otaga yollandim. Kamran hemisheki kimi xoruldayirdi. Yaxshi ki tixaclari goturmushdum. Yerime girib bacardigim geder uzag uzandim. O geder yorgun idim ki, yuxuya tez getmishdim.. Seher gozumu acanda burnumun