Imam Əlinin beyəti


Muhəmməd Huseyn Təbatəbai yazır: “Birinci Xəlifə əksəriyyət Səhabələrin rəyi ilə xəlifə seçildi. (“İslam və Şiəlik”səh 66,2005-ci il,Xuda nəş.)

Əli (r.a.) demişdir: «Əbu Bəkrə, Ömərə, Osmana beyət gətirmiş adamlar, onlara beyət gətirdikləri məsələdə mənə də beyət gətirmişlər. Onlarda qayda belə idi ki, orada iştirak edən adam özü istəyəni seçə bilməz, o zaman orada olmayan isə seçilmiş adamı rədd edə bilməzdi. Yalnız mühacirlərin və ənsarların şurası bir adam haqqında eyni fikirdə olub, onu imam adlandıranda, Allahın bu işə razılığı əlaməti sayılardı. Əgər bir nəfər tənə edərək və ya bidətlə onların işindən özünü kənara çəksəydi, onu fikrindən daşındırardılar. Etiraz etsəydi, möminlərin yolu ilə getmədiyi üçün ona qarşı üsyan edərdilər və Allah da ona layiq olduğunu verərdi» («Nəhcu-l-Bəlağə», səh:366-367 (tərcümədə səh. 298, Tehran çapı, 1995),6-cı xütbə)

İbn Əbil-Hədid "Nəhcul-Bələğə" əsərinin şərhində nəql edir ki, Əbu Bəkrin xəlifə seçilməsinin səbəbi soruşulduqda Həzrəti Əli belə cavab vermişdir: "Biz insanlar içində bu işə ən layiq olanın Əbu Bəkr olduğunu düşünürdük.Çünki O (Quranda zikr olunmuş) mağara yoldaşıdır, iki nəfərdən ikincisidir və bir onun təcrübəsini də bilirdik və Allahın Elçisi sağ olduğu zaman ona namazda imam durmağı əmr etmişdi." ("Şərhu Nəhcil-Bələğa", İbn Əbil-Hədid, 1/332)


Əli (r.a) dedi:”Ey camaat! Bu iş (İmamət) İmamət üçün bacarıqlı,Allahın buyruqlarını daha yaxşı bilən kimsə haqqdır.Belə olan təqdirdə əgər bir kimsə,ixtişaşçı fitnə salmaq istəsə haqqa qaytarılar.Əgər haqqa boyun əyməkdən uzaqlaşsa onunla müharibə edilər.And olsun İmam və Xəlifə təyin etmək üçün bütün insanların iştirak etməsi şərt olsa belə aydındır ki,bu olması iş deyildir.Axı hamını bir yerə cəm etmək olmaz.Bu iş üçün layiqli adamlar toplaşar və Xəlifəni seçərlər ki,başqaları onların seçdiyini qəbul etməlidirlər.Orada hazır olanlar səsini,sözünü geri götürə bilməz.Orada olmayan da başqa şəxsi seçə bilməz.” (Nəhcul Bəlağa,suffuh