n kimi vidalaşıram.
3. Abdullah ibn Zubeyr, Hüseynə dedi: Haraya gedirsən? Sən, atanı öldürən və qardaşını yaralayan bir camaatın yanına gedirsən. Sən oraya getmə. Hüseyn onun da sözünə qulaq asmayıb getməyə qərar verdi.
4. Əbu Səid əl-Xudri Hüseynə dedi: Ey Əbu Abdullah mən sənə tövsiyə edir, sizə can yandırıram. Mən eşitmişəm ki, Kufəli tərəfdarlarınız sizə məktub yazıb sizi oraya çağırırlar. Sən oraya getmə. Mən sənin atanın belə dediyini eşitmişəm: Allaha and olsun, mən onlardan təngə gəlmişəm, onlara nifrət edirəm. Onlar özləri məni təngə gətirib, nifrət yaradıblar. Onlar heç vaxt vəfalı olmayıblar. Kim onlarla qələbə çalarsa çürük ox qazanar. Allaha and olsun, onların xoş məramı, heç bir işə həvəsi və qılınc qarşısında dözümü yoxdur(əl-Bidayə vən-Nihayə: 8, 161-163.

Göründüyü kimi Kufə ilə bağlı səhabələrlə tarixçilərin mövqeyi üst-üstə düşür. Elə Həzrəti Hüseyn də kufələrə güvənmirdi. Bunu onun «Əgər dediyinizi etməsəniz, əhdlərinizi pozsanız və mənə beyət etməkdən vaz keçsəniz ki, bütün bunlar sizə yad deyil. Necə ki, atama, qardaşıma və əmioğlum Müslümə qarşı bunu etdiniz. Sizə inanan aldanmışdır». Bəli, Kufə xalqı öncə məktub yazıb, Həzrəti Hüseyni rəhbər olaraq çağırıb, sonra xəncərlə arxadan vurdular... Və ən maraqlı məqam ondan ibarətdir ki, Yezidin nümayəndəsi Übeydullah ibn Zeydin İmam Hüseynin üzərinə göndərdiyi ordu tamamilə kufəlilərdən ibarət idi. Təsəvvür edirsinizmi, şiəliyin mərkəzi olan Kufə həm də müqəddəs saydıqları bir insanın qətlini icra etdilər. Bunu da şiə qaynaqları təsdiqləyir. Şiə alimi Kazım əl-İhsai ən-Nəcəfi «İmam Hüseyn ilə döyüşmək üçün hazırlanan ordu üz yüz min nəfərdən ibarət idi və tamamilə kufəlilərdən ibarət idi. Ordunun içində şamlı, hicazlı, hind, pakistanlı, sudanlı, misirli, afrikalı yox idi. Hamısı, təkrar söyləyirəm, hamısı kufəlilər idi. Müxtəlif qəbilərlərdən toplanmışdı»(Aşura, səh. 89).

Şiə tarixçisi Hüseyn ibn Əhməd əl-Burakinin sözlərinə görə, «Kufə xalqının utanacağı xüsuslardan biri Həsən ibn Əlini