a özü
qoymuşdur. Peyğəmbər (s) bu barədə buyurur: "
Ona Fatimə adı ona görə qoyulub ki, Allah-Taala
o və onun dostlarını və onu sevənləri Cəhənnəm
atəşindən saxlayır". Bu ifadədən belə başa
düşülür ki, Fatimənin Fatimə adlanması Allah
tərəfindən olmuşdur və mənası budur ki, o, onu
sevənlər və onun yolu ilə gedənlər heç vaxt
Cəhənnəmə daxil olmazlar. Yunis ibn Zəbyan
İmam Sadiqdən (ə) rəvayət edir: "Fatimənin (s.ə)
Allah dərgahında doqquz adı vardır. Fatimə,
Siddiqə, Mübarəkə, Tahirə, Zəkiyyə, Raziyyə,
Mərziyyə, Mühəddəsə, Zəhra"- sonra buyurdu:
“Fatimə adının mənasını bilirsənmi?" Ərz etdim
ki, ey mənim ağam, onun mənasını mənə başa
sal! Buyurdu: "Futimət minəş-şər"- yəni hər cür
pislikdən ayrılmış (və ya seçilmiş, təmizlənmiş.)
Sonra buyurdu: Əgər möminlər ağası Əli (ə)
olmasaydı, Fatimə (s.ə) üçün Adəmdən tutmuş
Qiyamətə qədər yer üzündə həyat yoldaşı
tapılmazdı".
Peyğəmbərin (s) Fatiməyə (s.ə) olan
məhəbbəti
Peyğəmbər (s) buyurmuşdur: "Hər zaman behişti
arzulasam, Fatimənin (s. ə) boğazından öpürəm.
Peyğəmbərin, (s) məhbubu kişilərdən Əlidir (ə)
qadınlardan Fatimə (s. ə)
Peyğəmbər (s) buyurmuşdur: Fatimə bədənimin
parəsidir, kim onu sevindirsə məni sevindirib, kim
ona pislik etsə, mənə pislik etmişdir.
Hədisdə deyilir: Peyğəmbər (s) Fatiməni (s.ə) elə
istəyirdi ki, hər zaman səfərə getsəydi,
vidalaşdığı axırıncı şəxs Fatimə (s.ə) olardı, eyni
zamanda səfərdən qayıtdıqda, ilk görüşdüyü şəxs
yenə Fatimə (s.ə) olardı. Peyğəmbərin (ə)
Fatiməyə (s.ə) olan sonsuz məhəbbətini ifadə
etdirən "ey atasının sevimlisi"– kimi kəlamlarını
misal göstərmək olar.
Qeyd etməliyik ki, Allaha daha yaxın olan insanlar
öz övladlarını, yaxın qohumlarını, əqrəbalarını və
dostlarını nəfsani duyğular üzündən sevməmişlər.
Belə şəxsiyyətlərin məhəbbəti ixlas üzündən,
habelə Allaha görə olmuşdur. Allahdan
digərlərinə olan sevgiləri isə elə yenə də Allahın
özünə qayıdır və ona xatir olur.
Fatimeyi-Zəhranin (s.ə) ibadəti
İmam Həsən (ə) buyurur: