r
Bolum 11
Muqeddes Virgin
Biz insanlar, kiçik oyunlarımız və
başımıza
açdığımız böyük bəlalarımız...
Ayxan Xədicəyə heç bir qaçış yolu
vermədən
divara sıxışdırmışdı. Gözlərini ona
dikib bir
cavab gözləyirdi. Xədicə isə onun
gözlərinə
baxa bilmədiyi üçün başını aşağı
salmışdı.
Cavab verməli idi ve sonunda
özünü toplayıb,
pıçıldadı:
- Hər şeyi bilirsən hə?
- Hə.
- Necə anladın?
- Səhər sənin Jalə ilə danışdıqlarını
eşitdim.
Onsuzda şübhələnirdim.
Xədicə divara daha da qısılıb,
pıçıldadı:
- Bağışla, mən...
- Sənə nifrət edirəm!
Xədicə bunu gözləsə də, eşitmək
düşündüyündən də ağır olmuşdu.
Özünü
itirib, divarın dibinə çökürdüki,
Ayxan onun
çiynindən tutub, özünə çəkərək
qulağına dedi:
- Sənə nifrət edirəm! Eşidirsən?
Nifrət, sadəcə
nifrət. Mələk donuna bürünmüş
iblis. Mənim
hisslərimlə oynadın. Doyunca
əyləndin heç
olmasa?
Xədicə Ayxana qısılmış vəziyyətdə
titrəyirdi.
Buna dözmək ona axır gəlirdi.
Qəhər onu
boğduğu üçün, bir şey də deyə
bilmirdi.
Ayxan Xədicənin ona qısıldığını
hiss edib, onu
divara itələdi. Çənəsindən tutub,
üzünə
baxmağa məcbur edərək qışqırdı:
- Cavab ver! Doyunca əyləndin?!
Hə?! Onda
əvəzin ödə! Sən də məni əyləndir!
Məni bu
vaxta qədər axmaq yerinə
qoyduğun üçün
buna məcbursan!- deyib daha da
Xədicəyə
yaxınlaşdı.
Xədicə qorxudan divara elə
qısılmışdı ki, bir az
da çalışsa divarın digər tərəfinə
keçərdi.
Ayxan ona dodaqlarına toxunacaq
qədər
yaxınlaşıb, pıçıldadı:
- Mənimlə oyun-oynamağa
cəsarəti olan qız,
indi qorxudan divarı dəlib keçəcək
az qalsın.
Sənə nifrət edirəm – deyib, onu
buraxaraq
geri çəkildi.Bayaqdan Ayxanın onu
tutması sayəsində
ayaq üstə duran Xədicə, indi
müvazinətini
saxlaya bilməyib, yerə çökdü.
Sanki bu onu
özünə gətirmiş kimi, cəsarətlənib
dedi:
- M-mən səninlə oynamaq üçün
elə
davranmırdım. Gəldiyim gün Asim
baba ilə
danışdıqlarını eşitdim. Düşündüm
ki, əgər
dünyada həqiqətən də saf olan bir
qız görsən,
bunun əslin də o qədər də yaxşı