ə işin var?
- Axmaq bayaqdan yanında
gəlirəm da.
Ayxan təəccüblə çiynini çəkib,
birdən ciddiləşərək dedi:
- Get evə! O qadını da çıxart
evimdən.
Xədicə Ayxana baxaraq, alçaq səslə
soruşdu:
- O qadın Aygün xaladı hə? Sənin
anan.
Ayxan qəzəblə:
- O mənim anam deyil!
Xədicə də əsəbiləşərək:
- Sırf evləndi deyə öz anana nə
qədər düşmən olasan? Eri öldü
deyə ömür boyu dul qalmalı idi?
Onun cəmi 23 yaşı var idi. Yəni
sənin indiki yaşında idi. Sənin ona
düşmən olmağa haqqın yoxdu...
- Haqqım yoxdu?! Evləndi, amma
məni ataraq evləndi! Zibilin biri ilə
evlənmək üçün 6 yaşlı oğlunu
atasının üstünə atıb getdi. Heç
bilirsən mən nələr çəkdim?! Mənə
“yazıq yetim” deyən qonşular,
mərhəmətlə baxan baxışlar... anam
var idi, amma adım yetim
olmuşdu. Hə, bir də küçədə məni
araya qoyan məhlə uşaqların
unutmayaq. Onun haqqında bilirsən
nələr deyirdilər? Buna dözmək
bilirsən necə idi? Hər gün
dalaşırdım onun haqqında pis söz
deyənlərlə. Hər gün... həyatımda
olmamağı mənə bu qədər əziyyət
çəkdirmişkən, indi deyirsən onu
bağışlayım hər şey təzədən
başlasın?- Ayxan sözlərini bitirib,
kədər dolu baxışlarını Xədicəyə
dikdi.
Xədicə Ayxanın bu baxışları altında
əzilirdi. Onun çəkdiyi əzabları
xəyal etdikcə gözləri dolurdu. Goz
yaşlarını gizlətmək üçün üzünü
çevirib, pıçıldadı:
- Anam deyirdi ki, Asim baba
Aygün xalanı 16 yaşında zorla ərə
verib. Özünün istədiyi varmış,
amma Asim baba “ o ailəyə qız
vermərəm”- deyib dururmuş. Heç
onun verdiyi adam da fərli
deyilmiş. Hər gün içib Aygün
xalanı döyürmüş. O öləndən sonra
hələ də evlənməmiş Aygün xalanın
istəyi elçi göndəribmiş. Baban
yenə razı olmurmuş, sonunda tək
bir şərtlə razı imiş: səni o
böyüdəcəkdi. Keçən iləcən Asim
babada onlarla danışmırmış, amma
sonunda o adamın düşündüyü kimi
pis olmadığını görüb razı olub
barışığa. Məncə kimlərinsə nə
deyəcəyini vecinə almadan onu
bağışlamalısan. Çünki Asim babanın
“başqaları nə deyər” düşüncəsinə
görə onsuzda yetərincə adam