hətda
onunla...ö..öpüşmüşəmdə?
Ayxan Xədicənin duruşundan hec
nə anlamayib, çiynini çəkərək:
- Olmayıb ki?
Bu artıq son damla idi...
Qəribədi.. Bir az əvvəl ilk öpüşün
verdiyi həyacandan əsərkən, indi
bütün gücü ilə qaçan Xədicə az
oncə ona vurulan zərbədən əsirdi.
Ayxan ise sərt sillə dəyən yanagını
əli ilə tutub, qaçan Xədicənin
arxasıyca baxırdı. Sanki hələ indi
anlamışdı necə bir xəta etdiyini.
əslinde başqa vaxt olsaydı əsla belə
etməzdi, amma bu gün anasını
gormək ve onun xəyanətini yada
salmaq bütün zəhərini Xədicənin
üstünə tökməsinə səbəb olmuşdu.
Xədicənin az öncə atdıgı sillə, onun
gozlərindeki keder və titrəyən
dodaqlarla nəsə dəməyə çalısıb,
bacarmadıqda ağlamasi.."Ad günün
mubarək Ayxan... Yeni yaşında ilk
axmaqlığını etdin, təbriklər"...
Xədicə bütün gücü ilə qaçıb, tez
bir vaxtda evə gəldi. Qapını
döymək istəsə də, birdən dayanıb
özünü səliqəyə salmağa basladı.
Daha saatlar əvvəl böyük həvəslə
etdiyi makiajı, indi göz yaşlarının
təsiri ilə üzünə yayılmışdı. Titrəyən
əlləri ilə üst-basını səliqəyə salıb,
qapını döydü. Qapını acan Asim
babaya gülümsəyərək baxıb:- Baba
mən bir qrup yoldaşımla qalacam
bundan sonra. Mənə evinizdə yer
verdiyiniz ücün çox sağ olun. Elə
bu gün paltarlarımı yığıb gedirəm.
Asim baba sakit görünməyə çalışsa
da, titrədiyi hiss olunan Xədicəyə
baxıb:
- Nə xəbərdi a bala? Səhər
gedərsən.
- Yox baba, mən elə indi gedim.
Qız məni gözləyir.
- Dedim ki, səhər gedərsən.
Gejənin bu vaxtı xalxın qızın
buraxammaram çölə. Sən mənə
əmanətsən.
Xədicə başını aşağı salıb, pıcıltı ilə:
- Mən bu gün getməliyəm. Mutləq,
bu gün...
Ayxan gecənin yarısı evə gəldikdə
son bir ümidlə qapının ağzına
baxdı. Nə asılqanda, nə də ayaqqabı
şkafında Xədicənin heç bir əşyası
yox idi. əli ile alnına vurub,
pıçıldadı:
- Mən bu dünyadaki ən axmaq
oğlanam!
SəHəR:
Ayxan tezdən oyanıb hazırlaşmağa
başladı. Necə edəcəyini bilməsə
də, bu gün Xədicənin könlunu
mütləq almalı idi. Ona