mobil telefonun
melodiyasına ikisi də
diksindi..Xədicə maraqla Jaləyə
baxarkən, Jalə də təəccublə
Xədicəyə baxırdı.
Sonunda Jalə:
- Xədiş çantanı çiynindən aşırmısan
və deyəsən telefonunda içindədi.
Xədicə cəld baxdıqda, həqiqətəndə
çantasının çiynindən aşırdığını
gördu. Bayaqdan əziyyətlə getdiyi
yolu təsəvvür etdikcə, qəzəblə
telefonu çantadan cıxarıb, ekrana
baxmadan açdı:
- Alo!
- Alo, Xədicə...
Xədicə səsi tanımışdı. Telefonu
söndürmək istəsə də, fikrindən vaz
keçib dedi:
- Nə istəyirsən?
- Səninlə danişmaq.
- Mənim səninlə danişacaq heç
nəyim yoxdu!
- Mənimsə var. Hardasan,
universitetə gəlməmisən.
- çünki bu gün bazardı anormal!
Sənin əsla bilməyəcəyin bir
yerdəyəm!
- Eləmi... Mənim əsla
bilməyəcəyim yerə yaman gec
gəldin səfeh qiz..
Xədicə qəribə bir şəkildə Ayxanın
səsinin əslində çox yaxından
gəldiyini hiss etdi. Telefon
qulağında, qeyri-iradi yana
çevrildikdə Ayxanın azca irəlidə
divara söykənib, gülümsəyərək ona
baxdığını gordü.
Ayxan ona yaxınlaşıb, hələ də
telefonu qulağında saxlayan əlini
tutub aşaği çəkərək dedi:
- Məndən qaçmaq bir az çətindi
mələyim...Xədicə təəccüblə Jaləyə
baxdıqda, onun da şaşqın bir
vəziyyətdə olmasından Ayxana
onun xəbər vermədiyini anladı.
Ayxana tərəf çevrilib, nə isə
demək istəyirdiki, Ayxan onun
əlindən tutaraq çəkməyə başladı.
Xədicə sanki ayılıb, əlini çəkərək
yerindən tərpənmədən ona
qəzəblə baxdı. Ayxan gülümsəyib,
yerdəki çamadanı bir əlinə alaraq,
əyilib Xədicənin qulağına pıçıldadı:
- əgər mənimlə gəlməzsən, bu
dəqiqə "bu mənim öpdüyüm
qızdı"- deyə qışqırmağa
başlayaram.
Xədicə bilmiş-bilmiş gülümsəyən
Ayxanın üzünə baxıb, əsəbi
şəkildə:
- Buna cəsarət etməzsən.
Ayxan bic-bic:
- əmin ol, hətda səni burda
öpməyə belə cəsarət edərəm. Odu
ki, gəl-deyib əlini uzatdı...
Xədicə artıq bir parka çatdıqlarını
görub, əlini Ayxanın əlindən
çəkərək dayandı. Qollarını
sinəsində çarpazlayıb, əmranə bir
tonda:
- Nə deyəcəksənsə de, mənim çox
işim