b Xədicəyə
öldürəcəkmiş kimi baxaraq:
- 1 milyon! Təkcə Azərbaycanda 1
milyon qız var və mən ən
duyğusuzuna aşiq oldum! Bir anı da
pozmasan, şoka girib ölərəm-
deyib, bezgin bir şəkildə başını
masaya qoydu.
Xədicə etdiyinə peşman olmasa da,
Ayxanın küskün halına dözməyib
şirin bir səslə soruşdu:
- Bəs bu gün harasa getməyək?
Ayxan cəld dikələrək, sevinclə:
- Kinoya?
- Mümkünsə daha az qaranlıq və
tənha yer olsun.
- 0-5 yaş arası üçün olan park?
- Ola bilər.
- Hormonsuz rahibə!
5 İL ƏVVƏL:
Elvira son dəfə aynada özünə
baxdı. Qısa olan ətəyi və ipli
koftası bir-birinə uyğun görünürdü.
Öz qırmızı dodaq boyasın
çəkdikdən sonra otağından çıxdı.
(müəllif: Cəmilə Məmmədli)
Babasının otağının yanından
keçərkən, səs eşidib dayandı.
Bezgin bir şəkildə:
- Of. Babam yenə yığıb da
mollaların evə- deyib, ağlına gələn
fikirlə hiyləgərliklə gülümsədi.
Qapını döymədən içəri keçib, hər
zaman etdiyi kimi babasını dostları
yanında öz geyimi ilə utandırmaq
istədi. Amma donub qalmışdı.
Görməyə öyrəşdiyi qoca
adamlardan əlavə, geydiyi ağ t-
shirtlə çox yaraşıqlı görünən bir
gənc əyləşmişdi yerdə. Olduğu
vəziyyətdə belə olduqca yaraşıqlı
görünməsi bəs deyilmiş kimi, birdə
Elviraya baxıb gülümsəmişdi. Elvira
artıq nə etməyə çalışdığını
unutmuş, sadəcə baxışlarını gənc
kilidləmişdi. Birdən başda oturan
babası, qəzəbli bir səslə dilləndi:
- Sənin nə işin var burda?
Elvira sanki ayılaraq, qocaların ona
baxaraq kiminin təəccüblə, kiminin
təəssüflə başını yellədiyini gördü.
Ilk dəfə geyimindən utanaraq,
divara qısılıb dedi:
- Mən nə isə istəyirsiz deyə
sorusacaqdım...
- Lazım deyil heç nə!
- Bağışlayın, burda harda mağaza
var?
Elvira cəld başını qaldırdıqda,
həmin gəncin ayağa qalxdığını
gördü. Yaranan fürsətə sevinərək,
babasına imkan vermədən:
- Mən sizi apararam. Yol biraz
qarmaşıqdı.
Gənc bir saniyəlik, onun babasına
baxaraq, ona çevrilib
gülümsəyərək dedi:
- Təşəkkür.
Yol boyunca tək kəlimə etmirdilər.
Hər zaman ağlından