Bu həyatda uğrunda mübarizə
edəcəyimiz o qədər çox şey
varki... xəyallarımız, arzularımız,
məqsədlərimiz... bəs sevgimiz?
Sevgimiz uğrunda hara qədər
mübarizə aparmaq lazımdı? Bəzən
vaxtında təslim olmaq, elə özü bir
qalibiyyətdir.
Xədicə Ayxanla söhbət edərkən
vaxtın necə keçdiyini anlamamışdı.
Birdən divardakı saata gözü sataşdı.
Cəld ayağa qalxıb, təlaşla:
- Nə?! Nə vaxt 8 oldu? Dərsə
gecikəcəm-deyib, öz otağına tərəf
qaçmaq istəyirdi ki, Ayxan
qolundan tutaraq, onu saxlayıb
dedi:
- Dərsdən sonra görüşəcəyik?
Xədicə əlini çəkib, başdan sovmaq
uçun:
- Hə, hə. Mütləq. – deyib, getdi.
Ayxan masaya dirsəklənib, bezgin
bir şəkildə:
- Bu dünya da, öz evində yaşayan
sevgilisi ilə belə adam kimi görüşə
bilməyən ilk axmaq mənəm
yəqin...
Xədicə otağına keçib, cəld
hazırlaşmağa başladı. Yatmış
görünən Nuru oyatmamaq üçün
əlindən gəldikcə yavaş hərəkət
edirdi.(müəllif: Cəmilə Məmmədli)
Sonda inanılmaz bir sürətlə
hazırlaşıb, çarpayısın üstündəki
telefonu götürdü. əlində 2-3
saniyə saxlayıb, “bu niyə istidi”-
deyə düşünsə də, “yəqin xarab
olur” – deyib, çantasına atdı. O
otaqdan çıxdıqdan sonra Nur
çarpayıdan qalxıb, otaqdan çıxdı.
Qonaq otağına gəlib, Ayxanın hələ
də orda olduğunu gördükdə üzünə
məsum bir ifadə verib içəri keçdi.
Ayxana burda olduğunu bəlli
etmək üçün incə bir səslə dedi:
- Sabahın xeyir. Səhər yeməyi
hazırlayım?
Ayxan başını qaldırıb, Nurun
gülümsəyərək ona baxdığını görüb,
qeyri-iradi gülümsədi:
- Sənin də. Əziyyət çəkmə.
Nur:
- Nə əziyyəti? 5 dəqiqəyə
hazırlayaram. Işə ac getmə -
deyib, utanaraq başını aşağı saldı.
Ayxan indi yadına düşmüş kimi əli
ilə başını tutub “ oyda, iş lap
yadımdan çıxıb. Bu Xədicə
gələndən ağlımda heç nə qalmır”-
deyə düşünərkən, birdən diqqətini
Nurun əsnəməsi çəkdi. Bir ev
sahibi kimi soruşdu:
- Rahat ola bildin? Bir az yuxusuz
görünürsən.
Nur utanaraq, başını aşağı salıb:
- Eviniz çox rahatdı. Amma bir az
yuxusuzam. Çünki Xədicə bacı
bütün gecə tel- deyib,