ə gəlirdilər. Nur çantasının
qulpunu qəzəblə sıxıb, pıçıldadı:
- Bunu siz istədiz...
2 GUN SONRA:
Nur qonaq otağına keçib,sufrə
başında oturanlara nəzər salaraq,
zəif bir səslə dedi:
- Asim baba, atam bu gun sizi
çağırıb sohbətləşmeyə.
- Yaxşı gedərəm qızım, xeyir ola
InşALLAH.
Nur 2 saniyəlik Ayxana baxıb,
başını aşağı salaraq:
- Səni də çağırıb...
Ayxan fikirli olduğundan, bunu
eşitməyib yeməyinə davam
edirdiki, yanında oturan Xədicə
qoluna toxunub pıçıldadı:
- Sən də getməlisən.
Ayxan:
- Hə, yaxşı- desə də, ağlı hələ o
zəng də idi. Zəng bir daha təkrar
olmasa da, Ayxanın urəyinə şubhə
duşmuşdu artıq. Xədicənin
oyununu xatırladıqca, nədənsə
xəyanətinə inanmaq gəlirdi
içindən...
Artıq gunorta olmuşdu. Nur və
Xədicə Ayxangil getdikdən sonra
bazar gunu olduğundan evdə
oturmuşdular. Bir-birləri ilə heç
danışmadıqlarından, Xədicə otağına
kecdi. Bunu fursət bilən Nur,tez
telefonunu çıxararaq, kimə isə
zəng etdi. Sadəcə bir cumlə dedi:
- Vaxtdı, gəl...
30 DEQIQE SONRA:
Ayxan artıq bu məclisdən sıxılmağa
başlayirdi. Eli ilə başıni tutub, oz-
ozunə pıçıldadı:
- Mənim nə işim var bu qocaların
arasında? Gərək gəlməzdim.
Birdən telefonuna gələn zəngə
diksindi. Ekranda bir ad yazılmışdı:
Nur.
Cəld otaqdan çıxıb, telefonu
açdiqda aramsız hıçqırıqlar eşitdi
sadəcə. Nə olduğunu
anlamadığından, təlaşla soruşdu:
- Alo? Nur? Nə olub?
- Aa alo... Ayxan nolar gəl...mən
artıq dozə bilmirəm..bu..bu dinsiz
bu evdə...gozumun qabağında..çox
qorxuram.
- Nə olub axi? Açıq danış?
- Birini gətirib...hər gecə danışır,
dinmedim. Amma bu gun birini
gətirib..qorxuram. Komək et...
Elaqə kəsilsədə Ayxan anlamışdı.
Nur Xədicədən danışırdı. Ayxan
birdən urəyinin sıxışdıgını hiss etdi,
əlini divara soykəyib pıçıldadı:
- Bu ola bilməz.. O eləməz. O elə
bir qız deyil.
Bu sozləri nə qədər təkrar etsə də,
ən pis ssenari canlanırdı gozundə.
Ozunu yorğun hiss edib,divarin
dibine çokdu. Belə şubhə içində
qala bilməzdi. Cəld ayağa