er
Muqeddes Virgin
Bolum 20
Yalanlar, xəyanətler...dəhşətlidir
hə? Bu "dəhşət"ə duşən
milyonlarla insanlar var halbuki...ve
bu dəhşətə səbəb olanlar...
- Vaxtdı, gəl.
Nur telefonu sondurub, qalib kimi
gulumsədi. Otagına tərəf gedib,
qapını acdı. Carpayıda oturub,
dərslerini yazan Xədicəyə baxıb,
məsum bir ifadə ilə ona yaxınlaşıb,
dedi:
- Salam. Səndən bir xahiş edə
bilərəm?
Xədicə başını qaldırıb ona baxdı.
Icində hər onu gorəndə baş
qaldıran qısqanclıga rəgmən,
gulumsəyərək dedi:
- Buyur?
Nur sevinmiş kimi, carpayıya
oturub, həyacanla dedi:
- Mən birinə aşiq oldum!
- Ha? Sən Ayxani sevmirdin?
Nur başını aşagı salıb:
- Onun səni sevdiyini anlamaq
cətin deyil. Mən də başqasına aşiq
oldum.
Xədicə sevincək halda:
- Aa, nə yaxşı! Cox sevindim!-
deyib, birdən gulunc davrandıgının
fərqinə vararaq:
- Yəni sənin adına.
- Cox sag ol. Amma bir problem
var.
- Nə?
- Mən onunla tək goruşməyə
cəkinirəm. Olarki sən də mənim
yanımda olasan?
Xədicə ilk oncə "yox" demək
istəsədə, bunun Nurun Ayxandan
tamamı ilə əl cəkməsi ucun vacib
oldugunu duşunub,gulumsəyərək
dedi:
- Yaxsi. Amma harda və nə vaxt?
- Burda, 1 saat sonra.
- Nə?! Esla!
Nur yalvaran bir ifadə ilə:
- Nolar... Bizim buralarda
qohumumuz coxdu, uzaga getməyə
də mən qorxuram. Yalvarıram
sənə. Birinci sevgimi əlimdən
aldın, ikincisinə komək et bacı-
deyib, timsah goz yaşları axıtmaga
başladı.
Xədicə fikrində qəti olsa da, Nurun
goz yaşlarına dozə bilmirdi artıq...
1 SAAT SONRA:
Xədicə şubhəli nəzərlərlə
qarşısında oturan oglana baxırdı.
Muasir geyimli və bir o qədər də
rahat davranan bu oglan hec
xoşuna gelməmişdi onun. Nur
yanında olduqda belə durmadan
ona suallar verir və sohbət etməyə
calışırdı. Bayaqda qısa cavablarla
başından atdıgı bu oglanla tək
qalmaq isə, daha cox qıcıqlandırırdı
onu. Esəbi şəkildə barmaqlarını
oynadıb, pıcıldadı:
- Axı bu Nur harda qaldı? Niyə
mən getmədim ki, cay almaga? Bu
axmaq onun sevgilisi deyil, ozu
qalaydı da