tək.
Birdən oglan ayaga qalxıb,
Xədicənin yanında oturdu.Olduqca
sərbəst şəkildə ayagını ayagının
ustunə aşırıb dedi:
- Nə olub Xədicə narahatsan?
Xədicə urəyində " mən sənin ucun
Xədicə xanımam okuz!" - deyə
duşunub, zorla gulumsəyərək:
- Sizə elə gəlir.
Oglan şit-şit gulərək:
- Ooo, siz nədi? Mənə Alik de.
Hamı mənə elə deyir.
- Belə yaxşıdı. Həm o da əsil adınız
deyilki.
Alik, biraz tutqun şəkildə dedi:
- Esil adım Ebduləzizdi.
Xədicə gulməyini guclə saxlayıb:
- Aha, nə gozəl.
Alik pərt olsa da, ozunu toplayıb
qolunu divanın soykənəcəyinə
qoyaraq dedi:
- Sən gozəl qızsan Xədicə.
Xədicə artıq tarıma cəkilmiş
əsəblərinə hakim ola bilməyib, ona
bir sillə vurmaq istədi ki, Alik əlini
havada tutaraq onu ozunə cəkdi.
Xədicə ozunu saxlaya bilməyib,
onun ustunə aşarkən qapı acıldı...
Cəld icəri kecən Ayxan gorduyu
mənzərə qarşısında ilk oncə hec nə
anlamadı. Cunki Xədicə az qala bir
oglanın ustunə aşsa da, oglan
burnunu tutub az qala aglayacaqdı.
Cunki Xədicə aşarkən, bəlkə də
bilərəkdən onun burnuna kəllə
atmışdı.Ayxan isə caşqınlıq icində
nə baş verdiyini anlamaga
calışırdı.Amma oglanın Xədicənin
əlini tutdugunu gorduyu an, hər
şey bitdi. Hələ də burnunu tutan
Alikin ciynindən tutub, qaldırdı.
Ona tək kəlimə deməyə imkan
vermədən bir yumruq ilişdirdi. Alik
yerə yıxılarkən, Xədicə Ayxanin
qolundan tutub, dedi:
- Sən neynirsən?
Aliki yenə vurmaq ucun ayaga
qalxmasını gozləyən Ayxan, ona
baxıb qəzəblə qışqırdı:
- Sevgilini incitdim hə?!! Bagışla!!!
Xədicə birdən gulərək:
- Axmaq o mənim yox, Nurun
sevgilisidi.
- Xədicə bacı niyə ustumə şər
atırsan? ALLAHdan qorx.
Xədicə cəld arxasını cevrildikdə,
gozlərinə inana bilmədi. Nur
qapının agzındakı divara soykənib,
goz yaşlarını axıdırdı.
Xədicə hec nəyi anlamadıgından,
ona yaxınlaşıb məsum-məsum
dedi:
- Nur axı o sənin sevgilindi.
Qorxma, Ayxan hec kəsə deməz.
Gizlətməyə ehtiyac yoxdu.
Nur:
- Bacı axı sən bu oglanı cagırıb
məni qovdun. Məni bagışla,