gülümsəyərək:
- Bəlkə icazə verəsən keçim?
Olmaz?
Nur cəld çəkilib, ona yol verərək
bu gün nədənsə ona gülümsəyən
Ayxana heyranlıqla baxdı. Bəli bu
gün ilk dəfə Ayxan ona baxaraq
gülümsəyirdi. “ Bəlkə o da artıq
məni bəyənməyə başlayıb?” –
deyə ürəyindən keçirdi Nur
Ayxanın arxasından gedərkən. Ikisi
də divanda eyləşdilər. Nur
fürsətdən istifadə edib, nə isə
demək istəsə də, Ayxanın
baxışlarının üstündə olduğunu hiss
edib susdu. Ayxan ona biraz
yaxınlaşıb:
- Yaxşısan? Öyrəşə bildin?
Yaşadıqların sənə pis təsir etməyib
ki?
Nur “nə yaşadıqlarım?”-deyə sual
vermək istəyirdi ki, öz oynadığı
oyunu xatırlayıb, məzlum bir
görkəm alaraq dedi:
- Yaxşıyam indi. Amma Xədicə
bacının niyə belə etdiyini başa
düşmürəm hələ də. ALLAH
qorusun bizi belə şeylərdən.
Ayxan gülümsəyib, qolunu divanın
başına qoydu. Nura daha da
yaxınlaşıb, gözlərinə baxaraq:
- Yəni belə düşünürsən? Sən necə
də yaxşı qızsan belə.
Nur Ayxanın ona daha da
yaxınlaşdığının görüb, qeyri-iradi
gözünü yumdu. Ayxanın onu
öpməsini gözlərkən, birdən qapı
döyüldü. O bunu vecinə almasa da,
heç nə baş vermədiyini görüb
gözünü açdı. Ayxan qapını açmağa
getmişdi.
Gələn Asim baba idi.(müəllif:
Cəmilə Məmmədli) Nur onun
vaxtsız gəlişinə qəzəblənsə də,
yenə öz məsum maskasını taxmışdı
artıq. Axşam yeməyi yeyildikdən
sonra, edilən söhbət boyunca Asim
baba evlilik barədə işarələr
vururdu. Ayxan isə gözünü Nurdan
çəkmədən onu təsdiqləyirdi.
Sonunda otağına keçən Nur,
çarpayısına əyləşib, düşünməyə
başladı:
- Yəni o mənimlə evlənməyə razı
oldu? Belə asan? Bilirdim, belə
olacağını bilirdim! Sonunda, axrıncı
hiyləni işlətməyə ehtiyac qalmadan
o mənim oldu.- deyib, sevinclə
yuxuya gedərkən, Ayxan onun
getməsindən istifadə edib, Asim
baba ilə söhbət edirdi...
SƏHƏR:
Xədicə Jalə ilə bərabər yemək
yeyərkən, telefonuna gələn zənglə
diksindi. Ekrandakı “ANA” yazısını
görüb, telefonu açdı:
- Alo
- Salam qızım, necəsən?
- Yaxşıyam ana. Hər şey yaxşıdı?
Xədicə bu