Sonrakı
MaRaQLI HeKaYeLer
Bolum 22
Muqeddes Virgin
2 GÜN ƏVVƏL:
Xədicə qadını qucaqlayıb,
hönkürərək
ağlayırdı. Qadın onun saçlarını
sığallayaraq,
dedi:
- Ağlama gözəlim, nolub sənə?
Xədicə olanları danışmaq istəsə də,
“ nə
deyəcəm? Oğlundan anasına
şikayət
edəcəm?”- deyə düşünüb, dedi:
- He-heç nə...
Məlahət xanım anlamışdı nə
olduğunu. Çünki
o hər gün sirf oğlunu bir neçə
saniyəlikdə olsa
görmək üçün gəlirdi və onların
sevgisini də
anlamışdı. Xədicənin üzünü əlləri
arasına
alaraq, gülümsəyərək dedi:
- Mənim gəlinim niyə ağlayır axı?
Xədicə “gəlinim” sözünü eşitdikdə,
cəld geri
çəkilib, təlaşla:
- Nə-nə? Elə bir şey yox...
Məlahət xanım, onun sözünü kəsib,
gülümsəyərək dedi:
- Oğlumun səni sevdiyini bilirəm.
Xədicə bu sözə daha da kövrəlib,
ağlamağa
başladı. Onu qucaqlayan Məlahət
xanıma
qısılıb, pıçıldadı:
- O məni sevmir...
Bəli, bu an Xədicə sinidəki çayı
Ayxana uzadıb,
üzünə belə baxmadan uzaqlaşdı.
Ayxan hələ
də təəccübdən donub qalmışkən,
Asim baba
maraqla soruşdu:
- Qızım sən rəfiqəngildə deyildin,
Xədicə nə deyəcəyini bilməzkən,
məlahət
xanım onu qabaqladı:
- Mən çağırmışam kömək etsin
deyə.
Hər kəs olduqca sakit görünsə də,
2 nəfər heç
özündə deyildi. Gözünü Xədicədən
çəkə
bilməyən Ayxan və bu an Xədicəni
öldürməyə
hazır olan Nur. Xədicə isə, ikisinə
bir dəfə də
olsun baxmayaraq, sakitcə söhbət
edirdi.
SƏHƏR:
Universitetin qapısı ağzında
dayanan Ayxan,
(müəllif: Cəmilə Məmmədli)
durmadan öz-
özünə pıçıldayırdı:
- Mən sadəcə anamın evində nə işi
olduğunu
soruşmağa gəlmişəm, başqa heç
nə!
Birdən universitetdən çıxan
Xədicəni görüb,
üzünə soyuq bir ifadə verərək
qarşısına çıxdı.
Xədicənin sanki onu görmürmüş
kimi
yanından keçməsindən donub qalsa
da,
özünə gəlib arxasıyca gedərək
qolunu tutdu.
Xədicə ona baxmadan:
- Nə var?-dedik də,
- Danışmalıyıq-deyib, etirazlarına
məhəl
qoymadan özü ilə çəkməyə
başladı. Kiçik bir
parka çatdıqda, qolunu buraxıb
qəzəbli
görünərək