Mən səni sevdim..
Varlığını sevdim
Səni özündə yaşadan həyatı sevdim
İlk danışmamızı,zarafatlarımızı sevdim
Mənə balaca uşaq kimi davranmanı sevdim
Mənə gülüş doğuran ləqəblər söyləməni
sevdim )
Incə gülüşünü sevdim...
Həyəcanını, nigarançılğını, məni hər yerdə
axtarışıını sevdim
Sənli gecələrimi,sənli sabahlarımı sevdim
Mən səni sevdim...
Mənə əsəbləşməni, hiddətlənməyini sevdim
Aramızda soyuq küləklər əsdi
Və bu küləklər titrətdi məni xəzan yarpaqı
tək
Ayrıldıq sandım...
Uzuldum,ağladım, darıxdım
Sənin həsrətdən yaranan,sənin üçün axan o
göz yaşlarımı sevdim...
Səssizlik...Yoxsan
Barmaqlarım tərəddüdlə nömrəni yigir
Sakitlik
Təkcə nəfəslərimiz eşidilir.Amma mən
dözmədim
Səni cox sevdiyimi,sənsizliyin cəhənnəm
əzabı oldugunu söylədim
Agladım,yalvardım,məni buraxıb getmə
dedim (
Amma sən insafsizcasına susmana davam
etdin
Əlbəttə susacaqdın...Cunki
Çunki sən mənim fəryadımı eşitmədin
Mən o fəryadı ür'yimdə etmişdim
Səssizcə...
Bəli..mən səni belə sevdim...