iyrənc günah haqqında soruşarkən ona belə cavab verdilər: “Sən Allahsan”. Əli ibn Əbu Talib bu əməlin cəzasını yalnız onların yandırılmasında görürdü. Beləliklə də Əli (Allah ondan razı olsun!) onlar üçün quyu qazdırdı və onları yanar oda atdı. Bəzi tarixçilər bu hadisədən sonra Abdulla ibn Səbanın qaçdığını, bəziləri isə uzaq bir əraziyə sürgün edildiyini söyləmişlər.

Lakin Əlinin bu qərarı azğın ideyanın yolçularının fitnəsini daha da artırmış oldu. Belə ki, onlar: odda yalnız odun rəbbi olan Allah yandıra bilər – sözləri ilə Əlinin ilah olmasında yanılmadıqlarını söylədilər.

Daha sonra isə Abdulla ibn Səba İslam dinini məhv etmək məqsədi güdən başqa bir metoda əl atdı. O, Allah Elçisinin (ona Allahın salavatı və salamı olsun!) əshabələrinin əksəriyyətinin mürtəd, münafiq və kafir olduğunu və s. batil fikirləri söylədi. O, əshabələrin (Allah onlardan razı olsun!) Allah Elçisinin (ona Allahın salavatı və salamı olsun!) Əlinin xilafəti haqqında olan vəsiyyətini gizlətməkdə ittiham edirdi. O öz dediklərini nə müsəlmanların bu günə kimi oxuduqları ayə və hədislərlə, nə də alim və əməlisaleh insanların sözləri ilə sübuta yetirə bilmirdi. O: əshabələr başda olmaqla hamı o ayə və hədisləri sizdən gizlədib – iddiası ilə özünə tərəfdar yığırdı. Həmin azğın fikirlər Osmanın (Allah ondan razı olsun!) hakimiyyəti dövründə bəzi avamlar tərəfindən qəbul edilmiş və fitnənin əsas mənbəyinə çevrilmişdir. Şama, Misirə və İraqa gedərək insanlar arasında öz zəhərli toxumunu səpən Abdulla ibn Səba onları Osmanın günahsız qətlinə aparan fitnəyə səbəb olacaq üsyana təhrik edirdi.
Məkrli yəhudinin azğın düşüncələrini hələ də bəzi dini cərəyanlar daşımaqdadır.
Allah bizi ifrata varmaqdan qorusun!

Azər Abdulla /