l olmadığınızdan, sizin bu haqq işdə öz imamınıza asi olduğunuzdan, onların öz batillərində öz imamlarına itaət etdiklərindən, onların öz hökmdarına sədaqətli, sizin öz hökmdarınıza xain olduğunuzdan, onların öz diyarlarında yararlı işlər gördüklərindən, sizin öz diyarınızda yaramaz işlər gördüyünüzdən sizə qalib gələcək. Qorxuram ki, sizin birinizə bir çarıq etibar etsəm, bağı ilə birlikdə gedər. (Sizə etibar etmək olmaz: dəvəni palanı ilə birlikdə udarsınız ). Ey Allah, mən onlardan cana doymuşam, onlar məndən; mən onlardan bezmişəm, onlar məndən. Mənə onların əvəzində onlardan yaxşılarını ver, onlara mənim əvəzimdə məndən pisini. Ey Allah, onların qəlblərini duz suda əriyən kimi ərit”. (“Nəhc əl-bəlağə”, səh 67, Beyrut çapı)

Həmçinin: “Ey adamlar, ey cismən bir yerdə olub fikrən bir-birinə zidd olanlar, səsiniz karın qulağını açar, işiniz düşmən sevindirir! Məclislərdə deyirsiniz ki, belə etmək lazımdır, elə etmək lazımdır, döyüş vaxtı gələndə deyirsiniz: Mənə nə, mənə nə! Kim sizi dəvət etsə, dəvəti cavabsız qalar, sizinlə yoldaşlıq etməli olanın qəlbi rahat olmaz. Ey yalandan özlərini xəstəliyə vuranlar, siz məndən xahiş etdiniz ki, vaxtı uzadım. Borcunuzu verəndə canınız çıxır. Zəlil adam özünə qarşı edilən ədalətsizliyə mane ola bilməz! Haqq yalnız çalışıb-vuruşmaqla əldə edilə bilər. Öz evinizi itirəndən sonra hansı evi qoruyacaqsınız? Məndən sonra hansı sərkərdə ilə birlikdə vuruşacaqsınız? Allaha and olsun ki, sizə aldanan adam kordur. Kim sizin köməyinizlə qələbə çalıb, Allaha and olsun ki, bu qələbə təsadüfən olub. Sizinlə birgə vuruşmaq küt qılıncla zərbə endirmək kimidir. Allaha and olsun ki, daha mən sizin sözünüzə inanmıram, köməyinizi istəmirəm, düşmənə sizinlə hədə gəlmirəm. Sizə nə olub? Dərdiniz nədir? Əlacınız nədir? Onlar da sizin kimi adamlardır. Ey boş danışanlar! Düşüncəsiz qafillər! Haqları olmayan şeyi istəyən tamahkarlar!”. (“Nəhc əl-bəlağə”, səh 72,73)

Əli (r.a) deyir: “Ey bədənləri qalıb ağılları getmiş, fikirləri müxtəlif,