əvəzinə, əleyhinə birləşərək onun yerinə Müslim ibn Əqilə beyət gətirəndə belə demişdir: “Ey camaat, sizi görüm öləsiniz! Kədərdən, qəmdən, bədbəxtlikdən canınız qurtarmasın! Siz bizi həyəcan içərisində köməyə çağıranda dördnala çapıb sizin köməyinizə gəldik. Siz isə bir vaxt bizim əlimizdə olmuş bir qılıncı itiləyib bizim üstümüzə çəkdiniz, ümumi düşmənlərimizin əleyhinə qaladığımız tonqalın odunu bizim üstümüzə saçdınız. Öz övliyalarınıza qarşı birləşdiniz, düşmənlərinizə qarşı təkləndiniz. Bunu, onlar sizə qarşı heç bir insaf göstərmədikləri, sizə bir ümid vermədikləri halda, biz sizə qarşı bir günah işlətmədiyimiz halda etdiniz. Siz bizi bu işə məcbur edəndə utanmadınızmı? Onda qılıncınıza güvənirdiniz, soyuqqanlılıq göstərirdiniz, rəyiniz isə sağlam deyildi. Lakin,bir vaxt siz bizə beyət etməyə kəpənəklər çəyirtkə sürfəsinin üstünə cuman kimi cumdunuz, sonra da beyətinizi səfehcəsinə pozdunuz. Bu millətin şeytanlarından uzaq! Onları görüm yox olsunlar!” (Təbərsi. “Kitab əl-ihticac”, səh.145)

İmam Hüseyn (r.a) şiələrə qarşı etdiyi duada deyirdi: “Ey Allah! Əgər sən onlara möhlət versən,onları parçalanmış və yolları fərqli olan dəstələrdən et.Onları heç vaxt iqtidara gətirmə.Həqiqətən onlar bizi kömək etmək üçün çağırmışdılar.Sonra isə bizə düşmən olub,bizi öldürdülər.” (Mufid “İrşad” səh 241)

İmam Hüseyn (r.a) deyir: “Siz bizə beyət etmədə çəyitgə kimi tələsdiz və buna işığa cuman pərvanələr kimi üz tutduz.Sonra isə bunu pozduz.Dəf olun ey bu ümmətin guruhları və Allahın Kitabdan üz döndərənlər.Siz indi bizi köməksiz qoyub öldürürsüz.Allahın lənəti olsun zalımların üzərinə.” (Təbərsi. “Kitab əl-ihticac”c. 2 səh 24)

Imam Zeynəlabidin deyir: “Ey millət! Mən Allaha and verirəm.Siz bilirsinizmi ki, siz mənim atama yazdınız və sonra ona xəyanət etdiniz və siz özünüz ona vəd öhdəlik və beyət vermişdiz? Öz elədiklərinizə görə sizə lənət olsun .....hansı gözlə Peyğəmbər (s.a.s)-ə baxacaqsınız nə vaxt ki, sizə deyəcək: "Siz mənim ailəmi öldürdüz,mənim