Azərbaycan dindarının mübahisə obyekti olan bu məsələni kimlərin müdafiə etdiyini, hansı dindar qrupların müdafiə etdiyinə toxunmayacağıq. Biz Əhli Sünnə və Şiə qaynaqlarında SİĞƏyə münasibəti açıqlayacaq, sağlam məntiqin siğəyə «hə», yoxsa «yox» deyəcəyini açıqlayacağıq. İslam – Allahın kamil dinidir. Başqa dinlərdən o, bununla fərqlənir. Quran və Sünnənin ehkamları məntiqə və sağlam təfəkkürə uyğun gəlir. Buna görə də müvəqqəti nigah məsələsini bu nöqtəyi-nəzərdən araşdırmağı doğru saydıq.

Siğəni müdafiə edənlər öz baxışlarına Məhəmməd Peyğəmbərin (səllallahu aleyhi və alihi və səlləm) nəslinə, bəzi imamların adına yazılan hədislərlə bəraət qazandırırlar. Onlardan yalnız bir misal göstərək:

Əhməd bin İsa rəvayət edir ki, Əbu Basır imam Əbu Cəfərdən (radıyallahu anhu) müvəqqəti nigah barədə soruşduqda o deyib: “Quranda ayə var: «… İstifadə (yaxınlıq) etdiyiniz qadınların mehrlərini lazımı qaydada verin! Mehr müəyyən edildikdən sonra aranızda razılaşdığınız şeydən ötrü sizə heç bir günah yazılmaz. Həqiqətən, Allah (hər şeyi) biləndir, hikmət sahibidir!» (ən-Nisa, 24).

Bu hədisi əl-Kuleyni “əl-Kafi”də 5/448, ət-Tusi “Təhzib əl-Əhkam”da 2/186, əl-Məclisi “Bihar əl-Ənvar”da 103/315 təqribən 20 hədis və bir çox başqa cəfəri alimlər bildirmişlər.

Cəfəri ədəbiyyatında belə hədislər çoxdur, amma isnad – yəni bu hədisi bir nəsildən o birisinə ötürən alimlər zəncirinin heç biri Allahın Rəsuluna (səllallahu aleyhi və alihi və səlləm), hətta onun əshabələrinə belə gedib çatmır. Buna görə də əhli-sünnə fəqihləri bu cür hədisləri qəbul etmir, səhih hesab etmir, hətta çox vaxt onları sadəcə uydurma hesab edirlər. Ona görə ki, müsəlman icmasında Uca Allahdan vəhy alan və Onun şəriətini yerdə bərqərar edən yeganə insan Məhəmməd Peyğəmbər (səllallahu aleyhi və alihi və səlləm) idi. Onun təlimini onun öz dilindən qəbul edib Allahın Quranda təsdiq edilmiş razılığını qazanan insanlar isə Peyğəmbərin (səllallahu aleyhi və alihi və səlləm) mömin əshabələridir. Əhli-sünnə