Bunu da qeyd edim ki, hər bir Allahın sevdiyi və bəyəndiyi sözlər ilə əməllər ibadət sayılır.
“Kim Allahla yanaşı başqa bir tanrıya dua edərsə - bunun üçün isə onun heç bir dəlili yoxdur – (qiyamət günü) onun cəzasını Rəbbi özü verəcəkdir. Həqiqətən, kafirlər nicat tapmazlar!” (Muminun, 117). Yəni kim Allah ilə yanaşı başqa bir məbudu çağırarsa onun cəzasını qiyamət günündə Rəbbi özü verəcəkdir. Ayənin mətnində «آخَرَ» “Əxara” kəlməsinin işlənməsi açıqca Allahın Uluhiyyət Tövhidini ifadə etdiyini xəbər verir. Ayənin məqsədi də budur ki, Məkkə müşriklərin Uca Allaha şərik qoşduqları yalnız Uluhiyyət Tövhidində olduğunu xəbər verilir. Çünki onlar Allahın tək vahid olduğuna inanaraq rububiyyət tövdidini qəbul edirdilər. Va əs- salamu aleykum və rahmətullahi təalə va bərakətuh.

Mən təvəssul barəsində şiələrə rədiyyə cavabı olaraq deyirəm: Şübhəsiz ki, şiələr Allaha şərik qoşurlar. Bunu da qeyd edim ki: “Allah Ona şərik qoşmağı əsla bağışlamaz. Bundan başqa olan günahları isə dilədiyi kimsə üçün bağışlar. Allaha şərik qoşan şəxs, şübhəsiz ki, (haqq yoldan) çox azmışdır.” (Nisa, 116).
Uca Allah bəndələrinə ona şərik qoşmamaq üçün belə bəyan edir: “Odur ki, Allah ilə yanaşı başqa bir tanrını çağırma, yoxsa əzaba düçar edilənlərdən olarsan” (Şuəra, 213). İbn Cərir ət-Təbəri bu ayə ilə bağlı belə izah edir: “Uca Allah bu ayədə ona şərik qoşmamağı əmr edərək, əks təqdirdə onları əzab ilə cəzalandıraraq olacaqlarını bəyan edir ” (İbn Cərir ət- Təbəri, Təbəri Təfsiri, 6-cı cild, səhifə 249). Mən bu ayə ilə bağlı şərh edərək deyirəm: Uca Allah onun ilə yanaşı kimisə çağıranı tanrı adlandırır. Yəni Allah ilə yanaşı kimisə çağıraraq yanaşı olan məbud sayılır və Uca Allah bunu şirk elan edir. Bunu da qeyd edim ki, şiələr İmamları Allah ilə bərabər belə çağıraraq: “Ey Əbu Talibin oğlu Əli! Ey Allahın öz yaradılmışları üçün höccət və dəlili! Ey bizim ağamız və mövlamız! Həqiqətən, biz sənə üz tutub, səni Allah dərgahında şəfaətçi seçib, sənin vasitəçiliyin ilə Allah dərgahına