a salıb, bacısını qınayırdı da:

Züleyxa, sən Allah bu gədələrdən birini seç, get. Yorulduğ gələnlərə çay paylamağdan.

İnciməzdi Züleyxa, bilirdi ki qardaşı ürəydən demir bu sözləri. Onların bir-birlərindən başqa kimi vardı ki?! Yusif artıq ailəli idi, bir oğlu da vardı. Sevib-seçdiyi bir qızla ailə qurmuş, xöşbəxt idi. Ən böyük arzusu Züleyxanın xöşbəxtliyi idi. Züleyxanın isə ürəyi, arzusu tamam başqası idi. Çox imkanlı ailənin, ərköyün övladına vurulsa da sevgisinin qarşılıqlı olduğuna əmin idi. Üz gözündən nəciblik, mərdlik yağan Hikməti çox sevirdi Züleyxa, gecəsini-gündüzünü əlindən alan bu sevginin yaxşı nəticə verəcəyinə o qədər də əmin deyildi. Çünki artıq o ailədə istənilmədiyini bilirdi. Hikməti özləri kimi zəngin bir ailənin qızı ilə evləndirməyə çalışırdı ailəsi. Amma Hikmətin sözü söz idi və ailə də oğullarını yaxşı tanıyırdı! Övladlarının inad etdiyini görən ailə sonda bu "özlərinə uyğun olmayan” ailənin qapısını açmağa məcbur oldu. Düzdü ilk baxışda Hikmətin anası da atası da Züleyxanın gözəlliyinə hayıl mayıl olsalar da, yenə də onların kasıb yaşayışını özlərinə yaraşdıra bilmədilər. Ananın baxışları Züleyxanın üzündə gəzdikcə ürəyində oğluna afərində deyirdi, qız sanki mələk idi, göylərdən gəlmişdi. Ana yaxşı anlayırdı ki, oğlu bu gözəllikdən əl çəkməyəcək, razı olmağdan başqa əlacı da yox idi. Ana sevinirdi ki,imkanlı olmasa da heç olmasa qızın gözəlliyi var, yoxsa varlı-hallı arvadların yanında nə ilə öyünəcəydi?....Züleyxanın sevincdən ayağı yerə dəymirdi, sanki uçurdu qız. Yusif də bunu hiss etmişdi, bacısının xöşbəxtliyi onu sevindirsə də məhs bu ailənin onların yemi olmadığını anlayırdı. Amma nə etsin ki, bacısı Hikməti çox sevirdi. İndiki zamanda sevən bir gəncin qarşısında dayanmanın nə demək olduğunu bilirdi. Züleyxa Hikmətə qoşulub gedəcəydi, bu mütləq belə olacağdı! Yusif isə Züleyxanı gəlinlik paltarında köçürmək istəyirdi bu evdən.

Elə belə də oldu! Tezliklə Züleyxa bu zəngin, adlı-sanlı ailəyə gəlin köçdü. O qədər