Yenə tənhayam... Yenə səni düşünürəm... Sənsizlik əzab verir mənə... Ağıl dözmədi Ürəyin bu iztirablarına və sanki bir mübarizə başladı içimdə: Ağıl:Nədir dərdin, nədir bu iztirabların səbəbi ? Ürək: Sevdiyimdən ayrı olmağım. A: Sevdiyin !? Sən onu sevirsən? Ü: Sevirəm. A: Bu sənə elə gəlir. Ü: Yox, bu həqiqətdir. A: Həqiqət... Həqiqət odur ki, sən özün özünü aldadırsan. Ü: Yalan deyirsən! A: Yalan deyirəm? O zaman cavab ver suallarıma. Ü: Buyur. A: Demək sən onu sevirsən. Ü: Sevirəm! Sevirəm! Sevirəm! A: Çoxmu sevirsən ? Ü: Hər şeydən çox. A: Onun bundan xəbəri varmı ? Ü: Yox. A: Sənin onunla hər hansı yaxın münasibətin varmı? Ü: Yox. A: Deməli onun xasiyyətinə yaxından bələd deyilsən? Ü: Yox. A: Yaxşı, bax onda nəyini sevirsən sən onun? Sadəcə xarici görünüşünümü? Ü: ... A: Susursan, çünki qəbul eləmək istəmirsən bunu, amma bu belədir. Onu sevdiyini söyləyirsən, amma yaxından tanımırsan, yəni onun müsbət və ya mənfi xüsusiyyətlərini bilmirsən. Belə çıxır ki, sən onu yox, o gözəlliyin timsalında xəyalında canlandırdığın ideal bir qızı sevirsən. Onun yerində başqa bir gözəl qız da ola bilərdi. Nə isə, davam edək. Bu sevgidən nə gözləyirsən? Məqsədin nədir? Ü: Mən bu sevginin qarşılığında ondan heç nə gözləmirəm, onun varlığı bəsdir mənə. A: Bax bunu isə mən qəbul eləmək istəmirəm. Demək bu sevgi deyil, sadəcə gözəlliyə olan vurğunluqdur. Sevgi - sevdiyinə qovuşmaq arzusudur, onunla birlikdə olmaq istəyidir. Ü: Elə bilirsən mən bunu istəmirəm !? A: Bunun üçün konkret bir addım atmısanmı ? Ü: Yox. A: Niyə ? Ü: Bu mümkün deyil, məndən asılı olmayan səbəblər var. A: Bəlkə qorxursan? Ü: Nədən? A: Bəlkə onun səni qəbul etməyəcəyindən? Bəlkə onun sənin xəyalında canlandırdığın kimi olmayacağından? Ü:... A: Yenə susursan. Nə vaxta kimi davam edəcək axı bu hisslər? Nə vaxta kimi özünü inandırdığın bu sevgidən əzab çəkəcəksən? Ü: Nə qədər ki, sağam, Nə qədər ki, ürəyim döyünür sevəcəyəm onu. A: İnanmıram. Ötəri hissdir bu. Gözdən uzaq olan könüldən iraq olar deyiblər. O