Gənc qız isə hər gün xəstəxana palatasında bir az da solmaqdaydı. Yenə otağında təkdi, gözüyaşlı, boynubükük ölümünü gözləyirdi. Gözlərini bağladı, ağlamaqdan yorulmuşdu. Sevdiyi gəldi ağlına, kasıb, amma onu sevən sevgilisi. Hər gün eyni şeyləri fikirləşir, olanları bir film kimi gözünün önündən keçirirdi. "Pulum yoxdur, amma sənə verəcəyim sevgidolu ürəyim var", - oğlan demişdi. Gənc qıza da bundan artıq heç nə lazım deyildi. Amma olmadı, dünyalar qədər olan sevgilərinin arasına maddiyyat girib onları ayırdı. İndi pulun kömək edə bilməyəcəyi bir zamana gəlmişdi. Həyatının son günlərində sevdiyi yanında olsa, bəs idi. Ayrılıqlarından 5 il keçmişdi. Ancaq gənc qız bu illər ərzində ürəyini heç kimlə paylaşmamışdı. Sevgilisini düşündü: kim bilir, bəlkə də kiminləsə evlənib, uşaq sahibi olub. Kaş ki yanımda olaydı. Son dəfə əlimi tutsa, gözlərimi öpsə, rahatca ölə bilərdim. Sevgilisini son dəfə görmədən ölmək istəmirdi. Kim bilir, bəlkə də sevdiyi onu unutmuşdu. Bu düşüncələr içində dərin yuxuya daldı... Atası girdi otağa, qızına ürək nəqli üçün bir könüllü tapdıqlarını xəbər verəcəkdi. Ancaq gənc qız çoxdan yuxuya getmişdi. O gecə biri dünyadan getdi, gənc qız əməliyyata alındı. Bir həftə sonra gözlərini təkrar açdı dünyaya. Amma dünya fərqli gəldi ona. Sanki nəsə əskik idi. Aradan aylar keçdi, qız yaxşılaşdı. Lakin içindəki narahatlığı hələ də ata bilmirdi. Sevdiyi ağlına gəlincə, ürəyi əvvəlkindən daha çox sızıldayırdı. Həkimi "Əməliyyat asan deyil, bir aya düzələr", - demişdi. Aylar keçsə də, vəziyyət dəyişmirdi. Çiçəklərinin yanına getdi. Hər gün onlarla dərdləşir, zaman-zaman ağlayırdı. Ən çox da qızılgülü sevirdi. Çünki onun yeri başqa idi. O da gənc qızla bərabər gülür, bərabər ağlayırdı. Onu sevgilisi kimi görürdü. Gülünü, sevgilisini yenidən görəndə hədiyyə edəcəyinə söz vermişdi.Qapının zəngi çalındı. Gənc qız qapını açdı, amma heç kim yox idi. Gözü yerdəki ağ zərfə sataşdı. Əyilib zərfi götürəndə, qəlbi dəlicəsinə atmağa başladı. Nə olduğunu başa