Otağımın qapısını bağladım məni sıxan dünyadan uzaqlaşmaq üçün,amma posterlər asılmış divarlarda xilas edə bilmədi məni. Daha çox sıxılmağa başladım, ürəyimi sıxan dərd bir tərəfdən, insanların sürünərək "yaşamağı" bir tərəfdən sıxırdı məni. kiminləsə söhbət etməliydim. divarlara baxdım, sonra tavana, döşəməyə, sonra birdə divarlara... şəkillərlə danışmaq istədim...
- Salam. Necəsən? mən çox pisəm. çünki pəncərəmdən gələn işıq bəs etmir. otağımın pəncərəsini demirəm. ümumilikdə, öz dünyama düşən işığı deyirəm... hmm
Yox, alınmır, şəkillər məni dinləmək istəmir. Dinləsələrdə başa düşməyəcəklər, daima gülümsəyən bir şəkil hönkürtü ilə ağlamaq istəyən bir insanı necə başa düşsün axı? Öz-özümə danışmağıda yoxlamışam. Özümdə başa düməmişəm nə dediyimi. Başa düşsəydim sıxılmazdım həmdə. Pəncərəyə yaxınlaşdım.. Gecə idi. Yalnız xüsusi olaraq pəncərəmin formasında işıq düşürdü həyətə, söndürdüm o işığı.. Artıq heçnə görmürdüm... Düşüncələrim kimi idi gecə... Heçnə görmürdüm, gördüklərimin isə nə olduğunu tam anlaya bilmirdim. Gecə öz qaranlığında boğulurdu, gecə sıxılırdı. Mənim kimi. onunla danışmaq ən yaxşı seçim idi.
- Salam gecə. Mənim adım Fəriddir. 19 il bundan əvvəl sənin bitdiyin bir vaxtda göz açmışam həyata. ə gördüyüm o parıltıdan gözlərim qamaşıb, ağlmaışam, Gecə. Bura gəlməmişdən öncə qaranlıq bir yerdəydim onda. Qaranlığımı almışdılar əlimdən, nə qədər ağlasamda qaytarmadılar onu mənə. İndi tapdım qaranlığımı. Səndə tapdım. Heç kim anlamır məni, Gecə. İnsanlar çox eqoistdir. Ən çoxda ailəmdən uzaq düşmüşəm. Ailəmlə aramda uçurum var, dibi görünməyən uçurum. orada qaranlıqdı, Gecə. Səndən kömək istəyirəm. Məni xilas et. Ətrafımdakılar dünyanı xilas etmək istəyir. İnsanlar dünyadır, Gecə. Dünyanı xilas etmək istəyənlər insanları nəzərə almadan bunu etmək istəyirlər. Sən alma ağacı əkmədən alma yetişdirmək istəyən insan görmüsən? bax onların vəziyyəti belədir bu dəqiqə. Onlara insanları xilas edin deyirəm, onlar mənə dəli deyir. Dəli deyə-deyə məni dəli