Gözəl bir payız axşamı cazibədar meşədə turistlər meşəbəyinin qaladığı tonqalın ətrafında oturub,hərə öz başına gələnlərdən danışırdı.Turıstlərdən biri meşəbəyidən soruşdu ki,sizin ailəniz də buradadır? Meşəbəyi bir az düşünüb dalğın-dalğın:Mən evli deyiləm,amma mənim qızım buradan çox-çox uzaqlardadır-dedi. Meşəbəyinin bu cavabı hamının maraqına səbəb oldu və hamı xahiş etdi ki,bu cavabı açıqlasın. Meşəbəyi söhbətə başladı: Mən dunya bazarlarına mal daşıyan gəmilərin birində matros işləyirdim.Hər dəfə də sahilə çıxanda o zülümlə qazandığımız pulları içkiyə verir,barlarda xərcləyirdik.İşim çox ağır idi. Novbəti dəfə sahilə çıxanda küçədə oxumaqla pul qazanan balaça bir qız uşağını gördum.Onun səsi məni valeh eləmişdi.Heç hara getmədim və bütün günü onun mahnılarına qulaq asdım. Fikrimdən keçdi ki,bu uşaqın ıstedadı belə-belə məhv olub gedəcək,bəlkə o qazandıqlarımı bu qızçığazın ıstedadının inkişafına sərf eləyim? Bu məqsədlə də uşaqı qılıqlayıb musiqi müəlliminin yanına apardım.Müəllim qızı yoxladı, onun gozəl səsə malik olduğunu və ona xususi dərs keçılməsı lazım olduğunu dedi.Amma qızın pulu yox idi.Axşam yoldaşlarım gəmiyə qayıdanda onlara bu məsələni danışdım və dedım kı,hamı komək etsə qızcığazı oxutmaq olar.Nə isə belə qərara gəldik ki,kömək edək.Papağımı ortalığa qoydum və kimdə nə qalmışdısa yığdıq. Musiqi müəlliminin yanına getdik və dedik ki, hər ay da yenə pul gondərəçəyik.Nə isə qızı Musiqi akademıyasının vokal şobəsinə qoydum. Beləliklə, qız bu akademiyada dörd il oxudu. Hər ay da pulunu yollayırdım. Bu dörd ildə həmin şəhərə yolumuz duşmədi.Üç il də keçdı.Nəhayət ki, bu limanda lövbər salası olduq və sahilə çıxdım.Küçələrdə iri reklamlarda qızın şəkli var idi.O, artıq estrada ulduzu olmuşdu və böyuk salonlarda konsertlər verirdi.İri bir gül dəstəsi düzəltdirib qızın konsertinə getdim.Qızı mən zorla tanıdım.Yeddi il idi ki görməmişdim.Fasilədə səhnə arxasına keçib gül dəstəsini qıza təqdım etdim və təbrik etdım. Qız məni əlbətdə ki, tanımadı və gül