Bismilleh
Dovrunun taninmiw alimlerinden olan bir adam, padsahla dostluqu vardi, arada oturub sohbet edirdiler, bu alim zarafatyana padsahin saqqalindan tutub deyerdi ki, ele etme ki axiretde bunu yandirsinlar, hemde deyerdiki senden xais edirem ibadetlerini duzgun et, qorxuram ki Allahu teala menden soruwar ki niye duzgun insanlarla dostluq etmedin, padsahda deyerdiki mende ewitmiwemki kim eger bir dasla bele dostluq etse onun hesabinada onu sorgu sual edecekler, mende senle dostluq edirem ki, belke senin hesabina Allah meni bagiwlaya, neyse bir gun padsah gelir alimin evine ve gorur ki, onlara gozel terbiyeli bir oglan cay qoyur, ve deyir ki alime, men nece vaxt idi senle qohum olmaq isteyirdim, vessalam qizimi verecem ogluna qohum olacayiq, bu Alim ne qeder yox dese de, padsahdida salib padsahliqina israr edir, bu alimde mwcbur razi olur, ama qorxur ki birden bu qohumluq onu Allahdan uzaqlawdirar, 2 ruket Namaz qilir ve Allaha dua edir ki, Ya Rebbim eger bu qohumluq meni senden uzaqlawdiracaqsa, oglumun canini al, xeber getiriler derhal oglun seferde olub, alim 2 cut goz yasi tokub wukr secdesi edir.
Yox duwunmeyin ki, alim oglunu sevmirdi, sevirdi hamidan cox ama ehtiyatli davranir Allahdan uzaq olmamaqcun oglunu bele qurban verir, hecne Allahdan onemli deyil ey bendeler, Allahi tapan neyi itirib, Allahi itiren neyi tapib?!!