izdiham arasında harasa aparırdılar. Məni bir yerə gətirdilər. Bu zaman həmin iki mələk mənim yanımdan uzaqlaşdılar. Başıaşağı şəkildə dayanmışdım. Bütün həyatım bir film kimi gözlərimin qarşısından keçib-keçirdi.


Həyatıma baxa-baxa Allah şükür etdim. Çünki yaşadığım müddət ərzində savab işlər görmüşdüm. Malımı Allah yolunda xərcləmişdim . Haramlardan uzaq durmuşdum. Allahın dininə dəvət etmişdim. Namazlarımı qılmışdım, orucumu turmuşdum, vacib əməllərimi bacardıqca yerinə yetirməyə çalışmışdım. Bütün bunlar məhşər ayağında mənə bir film kimi göstərilirdi. Bunlara baxdıqca gözümdən yaş axır, Rəbbim üçün etdiklərimin yenə də az olduğunu düşünürdüm. Etdiklərimin mənə cənnət qazandırmayacağını fikirləşdirdim. O zaman yalnız məni yaradanın rəhmətini düşünürdüm. Hesabım davam etdikcə alnımdan tər axır, tir-tir əsirdim. Gözlərimi əməllərimin tərəzisindən çəkmirdim. Nəhayət adımın çəkildiyini eşitdim. Ayaqüstə durmağa taqətim qalmamışdı. Həyəcandan gözlərim bağlanmış, nəticənin nə olacağını həsrətlə gözləyirdim. Birdən o izdihamın içindən bir uğultu yüksəldi. Adımın cəhənnəmliklər arasında olduğunu eşitdikdə dizlərim sanki qırıldı. Dəhşətdən yerimdəcə donub qaldım. "Yox, bu ola bilməz. Mən həyatım boyu Allaha xidmət etmişəm", - deyə qışqırdım. Sağa-sola qaçırdım. Bu zaman iki mələk əllərimdən tutdu. İzdihamı yararaq məni səsindən qulaqların batacağı cəhənnəm oduna yaxınlaşdırırdılar. Əllərindən xilas olmaq üçün o tərəf, bu tərəfə vurnuxur, kimdənsə kömək umurdum. Ağlaya-ağlaya: "Etdiklərim... Əməllərim...Namazlarım", - deyə çığırırdım. Mələklər isə məni durmadan cəhənnəmə sür&¨kləyirdilər. Məni alovun kənarına gətirdilər. Bu zaman qıldığım namazları xatırladım. "Onlar da məni bu əzabdan xilas etməyəcəklər", - deyə göz yaşlarımı saxlaya bilmirdim. Cəhənnəm çuxurunun yanına yaxınlaşdıqda alovun istisi üzümü sanki bişirirdi. Sonucu dəfə dönüb geriyə baxdım. Artıq ümidim qalmamışdı. Göz yaşlarım qurumuşdu. Başımı aşağı əydim. Sanki iki bükülüm oldum. Qollarımı sıxan