Yağışı sevirəm deyirsən, yağış yağanda çətiri açırsan..
Günəşi sevirəm deyirsən, günəş çıxanda kölgəyə qaçırsan..
Küləyi sevirəm deyirsən, külək əsəndə pəncərəni bağlayırsan..
Bax, buna görə qorxuram..
Mənə də SEVDİYİNİ deyirsən..

`Çətindir` deyirsən...
Çətin olmalıdır ki, dərs alasan..!

Asandı deyirsən, gəl bir də sən yaşa sənsizliyimi...

Kağızdan gəmilərinlə, atəşdən olan dənizlərimi keç və gəl.

Bir də səssiz gedişim var mənim, sənin heç bilmədiyin...

Harda yaşayırsan yaşa, məni üzdüyünü bildiyin hər yerdə öləcəksən...

Heç bir əzab, sən qədər peşman edə bilməz məni.
Söylə indi..
Sən kimdə unutdun məni sevməyi?

Xoşbəxt ol ki, məni itirdiyinə dəysin...

Ən çox qışqıranın yanına qaçarıq.. Amma..
Ən səssiz duranımızın daha çox canı yanar....Bilmərik...

Kimsəni məni sevdiyin kimi sevmə..
Yəni, böylə yarıda buraxacaq qədər..
Yalnız qalma mənim kimi..

Deyirsənki, dəyişmişəm. Halbu ki, dəyişməyim cəzan və günahındır sənin.


Sonra heç ayrılmayacaq kimi ürəkdən güldülər bir birinə..
Biri uzağa getdi..
Biri isə daim uzaqlara baxdı gecələr...

Gözləməyi bildiyim kimi..
Gedəcək yolu qalmayanın, geri döndüyünü də öyrəndim..

Eşqmi yaşamaq istəyirsən..?
Əvvəl ürəyinə sevməsini, sonra dilinə susmasını, sonra da, gözlərinə danışmasını öyrədəcəksən..

Hər insan hüzur verər: kimi gəldiyində, kimi getdiyində...